گيرد . انجام اين امر بدين منظور صورت مىگرفته كه توجه مقامات دولتى را از وجود چنين فعاليتهايى دور بدارد .
وكلاى مصر دستورات وكلاى حجاز را بويژه با عنايت به تماس آنها با مركز در عراق دنبال مىكردند . كلينى روايتى را منسوب به حسن بن عيسى عريضى ، كه محتملا وكيل مكه بود ، نقل مىكند ( ( 87 ) ) . وى مىگويد يكى از مصريان پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) با مقدارى وجوهات براى امام به مكه آمد . اما متحير شد ، زيرا بعضى از اشخاص معتقد بودند كه امام عسكرى ( ع ) بىآنكه پسرى از خود باقى گذارد دنيا را ترك كرده و برادرش جعفر امام است . درحالىكه بعضى ديگر او را از وجود جانشين امام يازدهم آگاه كرده بودند . پس از آن وى شخص خاصى موسوم به ابو طالب را با نامهاى ، احتمالا توصيه نامهاى از وكيل مكه ، به سامرا فرستاد .
ابو طالب در سامرا با جعفر تماس گرفت و حجتى براى پذيرش امامتش طلبيد ، اما جعفر از اين امر عاجز ماند . بنابراين به باب امام مراجعه كرد ، و او حجت قاطعى مبنى بر اينكه نماينده راستين امام فعلى ( امام دوازدهم ) است ارائه داد ، بدين ترتيب كه از كل ماجرا برايش سخن گفت كه چگونه مصريان وجوهات را به مولاى او سپردهاند تا بر طبق نظر امام مصرف شود . به همين دليل ، ابو طالب وجوهات را به سفير امام تحويل داد و در پاسخ نامه او نامهاى دريافت كرد ( ( 88 ) ) . شايد وكيل مكه اطلاعات كامل را درباره موضوع به همكار مصرى خود فرستاده باشد .
يمن منطقهاى سنتى در گرايشات شيعى بود . امام هادى ( ع ) تا سال 248 / 862 وكلايى در آن ناحيه داشتهاند ( ( 89 ) ) ، و كارگزارانى كه در طول زندگى امام عسكرى ( ع ) با عثمان بن سعيد در تماس مستقيم بودند ، در آنجا حضور داشتند ( ( 90 ) ) .
بنا به روايت كلينى سرپرست وكلاى يمن در زمان امام دوازدهم ، جعفر بن ابراهيم بود كه به خاندانى كه با سازمان امامت در حمدان ، كوفه و يمن فعاليت مىكردند وابسته بود ( ( 91 ) ) . نجاشى خبرى را ذكر مىكند كه حاكى از آن است كه حلقه اتصال وكلا در يمن و نخستين سفير ، على بن حسين يمانى بوده است ( ( 92 ) ) .
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 152
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٥٢