1 - 6 . عراق : مركز سفارت
پس از رحلت امام يازدهم ، نخستين سفير ، ديگر دليلى براى اقامت در سامرا نداشت . در آن زمان سامرا پايتخت و مقر لشكريان سلسله عباسى بود كه از آغاز با ائمه مخالفت مىكردند . شايد به همين دليل باشد كه عثمان بن سعيد مىخواست فعاليتهاى سازمان را به دور از چشم مقامات دولتى در پايتخت رهبرى كند . بنابراين ، وى به بغداد مهاجرت كرد ، و در آنجا منطقه كرخ ( محل سكونت شيعيان ) را مركز رهبرى سازمان اماميه قرار داد ( ( 69 ) ) . عثمان بعنوان تقيه مىكوشيد خود را از بازرسيهاى رژيم عباسى دور نگه دارد ، بدين ترتيب كه در هيچ مجادله و بحث آشكار مذهبى يا سياسى درگير نمىشد . او خود را به صورت كره و روغن فروش ( سمان ) در مىآورد و وجوهات را در كيسه روغن براى امام مىبرد لذا لقب زيات ياسمان را يافت ( ( 70 ) ) .
به روايت كشى اسم او حفص بن عمر عمرى بوده كه ممكن است اسم مستعار وى در ديدارهاى پنهانى با ساير وكلا باشد ( ( 71 ) ) .
پيش از اين بيان شد كه امام دوازدهم توسط پدرش در سال 259 / 873 به مدينه فرستاده شده بود . در عين حال ، نخستين سفير ، بغداد را مركز سازمان قرار داد . وى تقسيمات سنتى جغرافيايى استانهاى اسلامى را در سازماندهى واحدهاى سياسى سازمان دنبال كرد . با وجود اين ، اندازه هر واحد حزبى ، فاصله هر ناحيه از پايتخت و موقعيت آن را در جادههاى اصلى در نظر گرفت .
بنا به روايت كشى ، عثمان بن سعيد از زمان امام يازدهم رئيس وكلا بود ، به اين معنا كه تمام وجوهاتى كه پيروان امام توسط وكلا مىفرستادند به عثمان تحويل داده مىشد . وى ، به نوبه خود آن را خدمت امام تقديم مىكرد ( ( 72 ) ) . بسيارى از وكلا در مراتبى از سازمان در بغداد و ساير شهرهاى عراق تحت نظر سفير فعاليت مىكردند ، همچون حجاز بن يزيد و شاء ، احمد بن اسحاق اشعرى و محمد بن احمد بن جعفر قطان ، كه اين دو نفر معاونان نخستين سفير بودند .
احمد بن اسحاق ابتدا وكيل امام عسكرى ( ع ) در اوقاف قم بود ( ( 73 ) ) . در عين حال ، پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) مآخذ در موضوع فعاليتهاى وى در بغداد او را معاون عثمان بن سعيد در امور مالى سازمان مىدانند . به روايت كلينى در سال 260 / 874 عدهاى از اهالى شرق اسلامى اعتبار وكلا را پس از رحلت امام