تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
عسكرى ( ع ) مورد ترديد قرار دادند و به همين دليل به بغداد آمدند . احمد بن اسحاق به همراه ساير وكلا ترتيبى اتخاذ كرد تا ترديدهاى ايشان را بر طرف سازد ( ( 74 ) ) . ممكن است نخستين سفير او را از قم فرا خوانده باشد ، زيرا پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) به خدمات وى نياز بود . بنا به گفته ابن رستم طبرى ، احمد بن اسحاق فعاليت خود را تا زمان مرگ در عراق در سازمان اماميه و در زمان سفير دوم ادامه داد ( ( 75 ) ) . محمد قطان دومين وكيل سفير در بغداد بود . وى براى آنكه فعاليتهاى خود را از چشمها پنهان دارد خويش را در لباس پارچه‌فروشى در آورد . وكلا وجوهات و نامه‌ها را در پارچه پيچيده نزد او مىآوردند تا بسوى سفير ببرد ( ( 76 ) ) . ابن رستم روايت مىكند در سالهاى 3 - 261 / 6 - 875 مردم دينور مبلغ 16000 دينار جمع‌آورى كرده و به شخصى موسوم به احمد بن محمد دينورى سپرده بودند . وى در قرمسين ( ( 77 ) ) هزار دينار ديگر و مقدارى جامه و پوشاك جمع‌آورى كرد . پس از جستجوى بسيار در بغداد و سامرا نامه‌اى از سامرا دريافت كرد كه در آن ميزان وجوهات و ساير اقلام شرح شده بود و به او دستور مىداد آنان را نزد عثمان بن سعيد ببرد و از دستورات وى پيروى كند . عثمان به دينورى دستور داد اقلام را به قطان تحويل دهد ( ( 78 ) ) . نقل مىشود كه قطان با يكى از وكلاء طوس موسوم به حسن بن فضل بن زيد يمانى مراوداتى داشت . بنا به گفته شيخ مفيد ، يمانى با قطان بعنوان اينكه او سفير است تماس مىگرفت ( ( 79 ) ) . سومين وكيل سفير در بغداد ، حاجز بود . تماسهاى او با تعداد زيادى از وكلا حاكى از آن است كه وى در سازمان اماميه از موقعيت بالايى برخوردار بوده است . شايد او حلقهء واسطه بين كارگزاران ( وكلا ) استانهاى شرقى و سفير وى در بغداد بوده است . بويژه صدوق و كلينى ذكر مىكنند ، اشخاص خاصى از شهرهاى بلخ و مرو با امام و سفيرش از طريق حاجز در تماس بودند ( ( 80 ) ) . به نظر مىرسد چون نخستين سفير امور سازمان اماميه را در بغداد با يارى سه معاون اداره مىكرده ، ممكن است مستقيما فعاليتهاى دستياران خود را در ساير شهرهاى بزرگ همچون مدائن ، كوفه ، واسط ، بصره و اهواز سرپرستى كرده باشد . رهبرى وكالت در اهواز از زمان امام نهم در دست بنو مهزيار يا مازيار بود . كشى روايت مىكند كه وكيل امام در اهواز ، ابراهيم بن مازيار ، مقدار زيادى
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 150 | جاسم محمد حسين / سيد محمدتقى آيت اللهى