كنيد . هر دو موظفيد نسبت به آنچه به شما واگذار شده و دستورات صادره در نواحى خود اقدام ورزيد . در اين صورت مىتوانيد امورتان را بدون مشورت با اين جانب بانجام رسانيد . . .
اى ايوب ، بر اساس اين دستور هيچ چيزى از مردم بغداد و مدائن نپذيريد ، و به هيچكس از آنها اجازه تماس با اين جانب را ندهيد .
اگر كسى وجوهات را از خارج از ناحيه شما آورد ، به او دستور دهيد به وكيل ناحيه خود بفرستد . اى ابو على ، به شما نيز سفارش مىكنم آنچه به ايوب دستور دادم را اجرا كنيد . »
اين نظام موجب شد ، سازمان را از ديگر آسيبهاى اجتنابناپذير ، پس از حمله وحشيانه متوكل به محافل سياسى زيرزمينى در سال 235 / 850 حفظ كند .
به همين ترتيب سازمان امامت را از حمله مستعين در سال 248 / 862 محفوظ نگاه داشت .
بايد توجه داشت كه در زمان امام دهم و امام يازدهم رهبرى سازمان در چهار ناحيه تنها در انحصار چهار نفر قرار داشت . مسئوليت آنها پس از خودشان به اعقابشان مىرسيد و در طول غيبت صغراى امام دوازدهم در سيطرهء ايشان قرار داشت . بعنوان نمونه ، على بن مهزيار وكيل امام جواد ( ع ) و امام هادى ( ع ) در اهواز بود ( ( 24 ) ) ، و پسرانش در همان ناحيه وكلاى امام دوازدهم بودند ( ( 25 ) ) .
ابراهيم بن محمد همدانى وكيل امام هادى ( ع ) در همدان بود ( ( 26 ) ) ، و فرزندش اين سمت را از پدر به پسر تا زمان امام دوازدهم به ارث برد ( ( 27 ) ) . وكيل ديگر اسماعيل بن اسحاق بن نوبخت بود ( ( 28 ) ) ، كه بعدها خاندان او اعضاء سازمان را در بغداد هدايت كردند و يكى از خويشانش موسوم به حسين بن روح ، سومين سفير يا نماينده امام دوازدهم شد .
مهمترين وكلا عثمان بن سعيد عمرى بود ، كه چنان كه خواهيم ديد ، تحت نظر امام دهم حضرت هادى ( ع ) پرورش يافت . امام هادى ( ع ) نخست او را وكيل خود و سپس وى را وكيل پسرش امام عسكرى ( ع ) كرد . پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) ، عثمان رهبرى عام سازمان را بعنوان نخستين نماينده امام
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 138
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٣٨