دوازدهم به عهده گرفت و سپس محمد بعنوان سفير دوم امام دوازدهم به جانشينى او منصوب شد .
مخفى شدن فعاليتهاى امام ، زمينه را براى عدهاى فراهم مىآورد تا به دروغ ادعاى نمايندگى امام هادى ( ع ) و امام عسكرى ( ع ) را بنمايند و از اينرو وجوهات را از اماميه جمعآورى كنند ( ( 29 ) ) . به نظر مىرسد اين اقدام از سوى غلات صورت مىگرفته ولى در عين حال به بها و منزلت وكلاى راستين امام دوازدهم در سراسر دوران آن حضرت مىافزوده است .
2 . وظايف اصلى وكالت
از نظر اماميه مجموعه ائمه ( س ) تا امام دوازدهم خاتمه مىيابد ، امامى كه از زمان رحلت پدر در سال 260 / 874 تا سال 329 / 1 - 940 در پرده غيبت بسر مىبرده است . بنا به روايت نعمانى اين دوره را « غيبت صغيره » ( ( 30 ) ) و يا به تعبير ساير علما « غيبت صغرى » ( ( 31 ) ) مىگويند . اين امر براى سازمان و تكامل تدريجى درونى جماعت اماميه اهميت تعيين كنندهاى داشت . در اين دوران امام دوازدهم فعاليتهاى خود را از پشت صحنه دنبال مىكردند و پيروان خويش را از طريق چهار نمايندهء برگزيدهء خود رهبرى مىنمودند . اينان را سفرا مىخواندند . نخستين آنها عثمان بن سعيد عمرى ، دوم پسرش محمد ، سوم حسين بن روح نوبختى و چهارم على بن محمد سمرى بودند .
مطالعه انتقادى تاريخ اين دوره ( 329 - 260 / 941 - 874 ) نشان مىدهد كه وظيفهء عمدهء سفرا ، اجراى وظايف مشخصى بود كه پيش از اين توسط امامان انجام مىگرفت ، تا آنان را از فشار سياسى عباسيان مصون دارند . اسلاف آن حضرت تا زمان مأمون از اين فشارها در رنج بودند ، بويژه چون اعتقاد عموم اماميه اين بود كه امام دوازدهم كسى است كه حكومتها را ( از ستمكاران با نيروى مسلحانه ) سرنگون مىسازد ( القائم بالامر لازالة الدول ) ( ( 32 ) ) .
از وظايف سفرا اين بود كه نام و محل زندگى امام را نه تنها از دشمنان ، بلكه از شيعيان نيز مخفى دارند . در عين حال بر سفير لازم مىآيد كه وجود مبارك