قدرت خداى متعال را ديده است . »
روايت ادامه مىيابد تا اينجا كه امام عسكرى ( ع ) در حقيقت فرزندى موسوم به محمد داشته كه در سال 256 / 870 چشم به جهان گشوده است ( ( 85 ) ) .
مهتدى خلع شد و در رجب 256 / 870 در گذشت ( ( 86 ) ) . بعلاوه همه راويان اماميه متفق القولند كه تولد امام دوازدهم در پانزدهم شعبان رخ داده است . بنابراين اگر مرگ مهتدى را در ماه رجب با نامه امام عسكرى ( ع ) كه در ماه شعبان صادر شده مرتبط سازيم قابل توجيه به نظر مىرسد كه ولادت امام دوازدهم در پانزدهم شعبان 256 / 870 رخ داده باشد . بعلاوه ، مسعودى حكايتى را از خديجه بنت محمد جواد روايت مىكند كه مؤيد چنين نظرى است . شخصى بنام احمد بن ابراهيم در سال 262 / 875 از خديجه درباره جانشين امام عسكرى ( ع ) پرسش كرد و او وجودش را تأييد كرد و اضافه نمود كه وى امامت را در يازدهم ربيع الاول 260 / 874 در سن چهار سال و هفتماهگى عهدهدار شده است ( ( 87 ) ) ، بدين معنى كه آن حضرت در پانزدهم شعبان 256 / 18 ژوئيه 870 متولد شده است .
در اينجا ارائه روايتى در رابطه با ولادت امام دوازدهم ( ع ) مفيد فايده است . اين روايت در زمان مسعودى ، كه به سال 345 / 956 جهان را بدرود گفته موثق تلقى مىشده است . شيخ صدوق روايت را به صورت زير مىآورد و آن را به حكيمه بنت جواد منسوب مىداند كه مىگويد :
« ابو محمد حسن بن على سلام الله عليهما ، با اين پيام مرا فرا خواند ، « اى عمه ، امشب افطار را در منزل ما بگذران . زيرا پانزدهم شعبان است . امشب خداى متعال حجت خود را در زمين ظاهر خواهد كرد ؛ ( چون به خانه رفتم ) ، از او پرسيدم مادر اين كودك كيست ؟ آن حضرت فرمود : « نرجس » ، گفتم : « جانم به فدايت ! ولى آثار حاملگى در او وجود ندارد » ، حضرتش فرمود : « آنچه گفتم همان خواهد شد » ، بنابراين ، وارد شدم و به آنها سلام كردم . چون جاى گرفتم نرجس پيش آمد تا كفشهايم را از پا در آورد و به من گفت : « بانوى من حال شما چگونه است ؟ » ، به دو گفتم : شما بانوى من و خاندان منيد ، ولى او از سخن
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١١٩