را كشته يافتند و در كنار قبر او به طور غبارآلود ماندند تا قائم عليه السلام ظهور كند ، پس با او خواهند بود با ياران و شيعيان او ، و شعارشان « يا لثارات الحسين » است . « 1 »
( 1 ) مصيبت كربلا حزن و اندوه اهل بيت عليهم السلام را جاودانه كرد ، پس آنها و شيعيانشان در حزن هميشگى بودند و مصيبت و ستمى را كه بر سبط رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفته بود هيچگاه فراموش نمىكردند . حرمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را در روز عاشورا شكستند و مراعات آن روز جاويد در دنياى حزن را براى خدا و رسولش نكردند ، و لشكر ابن مرجانه به قتل نبيرهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در اين روز به اين طريق مخوف اقدام كرد .
بعد از اين بياييد به كارهاى امام در خراسان برگرديم .
( 2 )
امام آنچه داشت انفاق كرد
امام رضا عليه السلام آنچه را كه در خراسان داشت بين فقرا و بيچارگان تقسيم كرد . فضل بن سهل او را سرزنش كرد و گفت : در واقع اين يك نوع تلف كردن است .
امام قاطعانه به او پاسخ داد : بلكه اين يك فايده است . چيزى را كه اجر و پاداشى به دنبال دارد زيان ندان . « 2 »
انفاق تمام مايملك امام بر فقرا و محرومين و نجات دادن آنها از فقر و فلاكت زيان نبود . در واقع زيان آن چيزى بود كه حكام عباسى و اموى و برادرانشان از اموال هنگفتى كه در اختيار داشتند خرج شهوات و شبهاى سرخ
هامش
( 1 ) همان مأخذ ، ص 239 .
( 2 ) بحار الانوار ، ج 12 ، ص 29 .