تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 432

مساهمون:

ص٤٣٢
بردن سم استفاده مىكرد . او سيّد شريف و بزرگوار ابراهيم فرزند امام موسى كاظم عليه السلام را با سم كشت و هنگامى كه ابن سماك او را دفن كرد اين شعر را درباره‌اش گفت :
مات الامام المرتضى مسموما * و طوى الزّمان فضائلا و علوما قد مات فى الزّوراء مظلوما * كما اضحى ابوه بكربلا مظلوما فالشّمس تندب موته مصفرة * و البدر يلطم وجهه مغموما « 1 »
امام مرتضى با زهر مرد و روزگار ، علم و فضايل او را پنهان كرد . او مظلومانه در زوراء كشته شد همان گونه كه پدر بزرگش در كربلا مظلوم كشته شد . بنا بر اين زردى خورشيد در صبح براى اوست و ماه از غم او صورت خود را لطمه زده است . كشتن علويان و تعقيب آنها به حدّى بود كه آنان از ترس او خودشان را در كشورها و شهرها مخفى مىكردند ، و همين موضوع ادعاى شيعه بودن او را مردود مىداند و دلالت مىكند كه او هيچ علاقه‌اى به دوستى اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نداشته است ، يعنى او مانند پدرانش بود كه دشمن خونى فرزندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بودند . ( 1 )

دلايل تظاهر به تشيّع مأمون

لازم است ما اندكى در بحث از بعضى دلايلى كه مأمون را وادار كرد كه به دوستى اهل بيت عليهم السلام تظاهر كند و علل اعلان تشيع او را در محافل رسمى ، درنگ كنيم و در آنچه كه من فكر مىكنم كه شيعه بودن او به دلايل زير
هامش
( 1 ) حياة الامام موسى بن جعفر ، ج 2 ، ص 48 .