سقيا لبيعة احمد و وصيّه * اعنى الامام وليّنا المحسودا
اعنى الّذى نصر النّبى محمّدا * قبل البريّة ناشئا و وليدا
اعنى الّذى كشف الكروب و لم يكن * فى الحرب عند لقائها رعديدا
اعنى الموحّد قبل كلّ موحّد * لا عابدا و ثنا و لا جلمودا
و هو المقيم على فراش محمّد * حتّى وقاه مكايدا و مكيدا
و هو المقدم عند حومات النّدا * ما ليس ينكر طارفا و تليدا
خدا به بيعت احمد و وصى او بركت دهد ، يعنى آن امام و ولىّ ما كه مورد حسادت قرار گرفت .
يعنى كسى كه قبل از مردم به محمّد پيامبر كمك كرد وقتى كه نوجوان بود و بالغ شد .
يعنى كسى كه غم و غصه را بر طرف مىكرد و در جنگها ترسو نبود .
يعنى آن خداپرست قبل از هر خداپرستى كه هرگز بت يا سنگى را نپرستيد .
او كسى بود كه شبانگاه در رختخواب پيامبر خوابيد تا وى را از مكر مكّاران حمايت كند .
او در گرماگرم جنگ پيش قدم بود ، هيچ كس نه پير و نه جوان نمىتواند اين را انكار كند .
( 1 ) در اين اشعار ، دعبل حمايت امام على عليه السلام را نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ثابت مىكند ، زيرا امام اولين حامى كلمهء توحيد بود و به كوشش و جهاد او دين اسلام قوام يافت . او بود كه غم و اندوه را از چهرهء پاك پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله در بحرانىترين زمان مىزدود . در جنگ بدر و احد و خندق او قهرمانى بىنظير بود كه سرهاى مشركين را قطع كرد و لشكر آنها را شكست داد و پرچم توحيد را برافراشت .
دعبل خوابيدن امام على عليه السلام در رختخواب پيامبر صلّى اللّه عليه و