( 1 )
حقيقت توحيد
امام رضا عليه السلام به بعضى احاديث دربارهء حقيقت توحيد اشاره كرده كه به شرح زير است :
( 2 ) 1 . محمد بن يزيد از امام رضا عليه السلام دربارهء توحيد پرسيد ، و او به شرح ذيل به او ديكته كرد :
« ستايش مخصوص خدايى است كه از ابتدا همه چيز را خلق كرد و از اول آن را به قدرت و حكمت خود به وجود آورد و آن را از چيزى به وجود نياورد كه اختراع او را باطل كند و نه به سببى كه ايجاد در آن صحيح نباشد .
خلق كرد آنچه را خواست هرگونه خواست همه را به تنهايى براى اظهار حكمتش و حقيقت ربوبيتش . عقل نمىتواند او را درك كند و گمان به او نرسد و چشمها او را درك نكنند . او به محاسبه درنيايد ، و بيان در تفسير او عاجز است ، و قدرت باصره نزد او كور است ، و قدرت توصيف در تعريف او گمراه است . او مستور است بدون هيچ پردهاى ، و پنهان است بدون هيچ پوششى . او معروف است بدون اينكه ديده شود ، و توصيف مىشود بدون هيچ شكلى ، و بدون جسم او را شرح مىدهند . خدايى نيست مگر آن خداى بزرگ متعال . » « 1 »
و اين حديث شريف حكايت از قدرت بالغهء خالق بزرگ دارد ، آن كسى كه همه چيز را از هيچ به وجود آورد نه از نمونهاى كه قبل از آن وجود داشته باشد . پس پاك و منزه است او ، چقدر بزرگ است . چشمها نمىتوانند او را ببينند ، و تصورات نمىتوانند به او احاطه پيدا كنند ، و كلمات نمىتوانند به كنه عظمت او راه يابند .
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 105 .