( 1 ) سليمان جواب داد : بلكه بر طبق آنچه كه فهميدهايم و مىدانيم .
امام شروع كرد به اثبات دليل عليه سخنان باطل سليمان ، گفت : چيزى كه مردم مىدانند اين است كه مشتاق غير از مشيت است ، كه مشتاق قبل از مشيت است ، كه كننده قبل از كار انجام شده است . اين جمله گفتهء شما را باطل مىكند كه مشيت و مشتاق يك چيز هستند .
سليمان گفت : فدايت شوم ، آيا اين از او نيست همان طورى كه مردم مىدانند و فهميدهاند ؟
امام به رد كردن سخنان خطاى سليمان ادامه داد و گفت : من فكر مىكنم كه تو ادعا به آگاهى از آن كردى بدون آگاهى ، و گفتى كه مشيت مانند سميع و بصير است . اگر تو چنين نظريهاى دارى پس مشيت چيزى است نه معروف و نه قابل فهم .
( 2 ) سليمان حيران شد و نمىتوانست پاسخ بدهد به دليل توانايى علمى زياد امام عليه السلام . امام مناظره را به منظور تكميل دليل خود عليه گفتههاى او از سر گرفت ، گفت : اى سليمان ، آيا خدا به همهء آنچه كه در بهشت و جهنم است علم دارد ؟
سليمان پاسخ داد : بلى .
امام با او مخالفت كرد ، گفت : آيا آنچه خداى متعال مىداند قسمتى از آن است ؟
سليمان جواب داد : بلى .
امام فرمود : اگر چنين باشد ، هيچ چيز باقى نمىماند مگر اينكه او آنها را اضافه يا كم مىكند .
سليمان پاسخ داد : بلكه او زياد مىكند .
امام گفتهء او را رد كرد و گفت : بنابر گفتهء تو « كه خداوند اضافه مىكند » ، چيزى به آنها اضافه كرده است كه خود نمىدانسته ايجاد خواهد شد .
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٩٦