پايه و مقام رسانيد « 1 » .
ديگرى به آن حضرت عرض كرد : به خدا قسم تو بهترين مردم هستى .
امام عليه السّلام به او فرمود : اى فلان سوگند مخور ، بهتر از من كسى است ، كه براى خدا فرمانبردارتر ، و از نافرمانى او پرهيزگارتر باشد ، به خدا سوگند اين آيه نسخ نشده است كه :
. . . وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ . . .
« 2 »
ابا صلت گفته است ، از آن حضرت پرسيدم : اى پسر پيامبر خدا ، اين چيست كه مردم از شما نقل مىكنند ؟
امام فرمود : مگرچه مىگويند ؟
گفتم : مىگويند شما ادّعا مىكنيد ، كه مردم بردگان شمايند !
امام عليه السّلام سر به آسمان برداشت و گفت : خداوندا ! تو آفريننده آسمانها و زمين ، و داناى آشكار و نهانى ، تو گواهى كه من هرگز اين را نگفتهام ، و نشنيدهام كسى از پدرانم هرگز چنين چيزى گفته باشد ، و تو دانايى به ستمهايى كه اين امّت ، بر ما رواداشتهاند كه اين هم يكى از آنهاست .
پس از آن رو به من كرد و فرمود : اى عبد السّلام ، اگر مردمان آن چنان كه مىگويند ، همه بردگان ما هستند ما آنها را از چه كسى خريدهايم ؟
گفتم : اى فرزند پيمبر خدا ، راست فرمودى .
سپس فرمود : اى عبد السّلام ، آيا دوستى ما را كه خداوند عزّ و جل واجب فرموده ، تو هم مانند ديگران انكار مىكنى ؟
گفتم : پناه مىبرم به خدا ، بلكه من ولايت شما را اقرار دارم « 3 » .
امام عليه السّلام اين تهمت و نسبت مغرضانه را ، كه دشمنان مىخواستند ، بدين وسيله مهر آنان را از دلها ، بزدايند نفى فرمود و آن را از جمله ستمهايى شمرد ، كه امّت در حقّ آنان رواداشته است ، زيرا ائمّه عليهم السّلام همه مردم را از لحاظ حقوق اجتماعى ، يكسان و برابر مىدانند ، جز حقّ ولايت ، كه خداوند آنان را ، بدان مخصوص داشته است ، و ديگران
هامش
( 1 ) - عيون اخبار الرّضا ج 2 ص 226 .
( 2 ) - حجرات / 13 يعنى : ما شما را ملّتها و قبيلهها قرار داديم ، تا يكديگر را بشناسيد ، بى شكّ گراميترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شماست .
( 3 ) - عيون اخبار الرّضا ج 2 ص 174 .