پدرش پذيرفتند . « 1 »
افزون بر اين ، برخى معتقدند روابط سوء ريشهدار يهودا وإسرائيل را نيز كه همواره برجاى بود ، نبايد در پيدايى اين درگيرى از نظر دور داشت . اگر نمىتوان آن را سبب اصلى اين شورش تلقّى كرد ، اما در واقع نقش مهمى در آن داشت ، به ويژه وقتي قبيلهء يهودا در حبرون سر به شورش برداشت چنين احساس مىكرد كه داوود قبيلهء إسرائيل را بر آن ترجيح مىدهد « 2 » ، وسرانجام چه بسا يكى از انگيزهها همين رويكرد خصومتآميز قبايل اسرائيلى خوگر به نظام قبيلهاى بود كه آنان را ضدّ سياست مركزى كه مملكت داوود بر محور آن مىچرخيد ، برانگيخت . « 3 »
با اين حال انگيزههاى شورش ابشالوم همواره روز به روز بيشتر خهود مىنماياند ، چرا كه حركت خشنى كه از سوى « شبع بن بكرى / از قبيلهء بنيامين « 4 » ونوادهء طالوت » ضدّ داوود - پس از پيروزى بر فرزندش ابشالوم - سر زد ، بيشترين نيرويش را از رويارويى هميشگى قبايل شمال وجنوب گرفت . اگر چه داوود ( ع ) توانست در نبرد با هر دوى آنان پيروزى بزرگى را به دست آورد وكارشان را يكسره كند ويكسره كردن كار شبع تندتر از پيروزى بر أبشالوم انجام پذيرفت ، اما بي ترديد بايد گفت كه اگر شخصيت قومي داوود نبود « 5 » ، أوضاع وأمور بني إسرائيل به سبب اين دو شورش رو به دگرگونى مىنهاد ؛ چرا كه هم چشمى قبايل شمال وجنوب از قوىترين عوامل نابودى كشور إسرائيل بود ، رقابتى كه شرار افروختهء آن هرگز فرو ننشست ، بلكه طومار آن دولت را نيز براي هميشه درهم پيچيد . « 6 »
حقيقت امر هر چه باشد ، شورش ابشالوم بسيار هولناك بود ، تا آنجا كه داوود ( ع ) در كنار خويش كسى جز نگاهبان ويژهاش را نديد وحتى ناگزير شد كه تحت حمايت تابوت [ حامل تورات ] با افراد خويش از أردن بگذرد وبه « محانيم » برود تا ناگهان در پايتخت أورشليم با ابشالوم وپيروان أو رو به رو نشود . « 7 »
هامش
( 1 ) .O . Eissfeldt op - cit p . 585 - 586 A . Alt Die Staatenluilduns der Israeiten in palestina Munchen 1953 p . 56. ( 2 ) .Eissfldt op - cit p . 158.
( 3 ) .W . Albright archeology and Religion of Israel p . 158.
( 4 ) . صموئيل دوم ، 20 : 1 - 22 .
( 5 ) .O . Eissfeldt op - cit p . 586.
( 6 ) . موسكاتى ، پيشين ، 141 .
( 7 ) . صموئيل : 15 / 14 - 16 / 14 .