درگيرى ميان اين دو گروه رقيب گريزناپذير بود ، وبدين ترتيب داوود به آماده كردن زمينهء سياسي وساز وبرگ نظامى پرداخت تا وحدت ويكپارچگى دوبارهء إسرائيل را به آن بازگرداند ، در نتيجة به روابط دوستانهاش با قبايل جنوبي بسنده نكرد وآن را ، شرق أردن نيز گسترش داد وبا دختر پادشاه آن ديار « جشور » آرامى ازدواج كرد ، زيرا سرزمين أو با « يابيش جلعاد » همجوار بود ، سرزمينى كه به ايشبعل پناه برده ودر آنجا براي خود ايمنگاهى درست كرده بود . همچنين با « عمون » عهد دوستى بست تا به اين طريق بتواند بر ايشبعل تسلط داشته باشد . در تورات مىخوانيم كه داوود در آغاز با مخالفان خود سخن گفت واز آنان خواست كه به أو بپيوندند ، چنانكه بسيارى نيز دعوت أو را پذيرفتند واين چنين بود كه موضع گيرى كلى « يهودا » ضدّ إسرائيل بود ، اما در آغاز آنان از مشكلات داخلي إسرائيل به مصلحت شخصي خويش بهرهبردارى كردند . « 1 »
ديرى نپايد كه هيچ يك از دو قبيلهء يهودا وإسرائيل زير فرمان داوود وايشبعل باقي نماندند ، چنانكه وقتي در يكى از سرحدّات با همديگر هماورد شدند و « جبنير » ، فرماندهء لشكر ايشبعل تصميم گرفت كه به جنگ با سرزمين كوچك داوود برود وآن را به سرزمين إسرائيل ضميمه كند ، در « جبعون » از « يوآب » فرمانده لشكر داوود شكست خورد . « 2 »
در سال 1956 م باستان شناسان آمريكايى ديوارهاى شهر « جبعون » را كه در هفت ميلى شمال قدس واقع است ، كشف كردند ؛ چنانكه آوردگاه جنگى خونين نيز كه در حوالي آغازين سالهاى هزارهء نخست پيش از ميلاد اتّفاق افتاده بود ، كشف شده است ومطابق با روايت تورات در اين سرزمين جنگى سخت در ميان باران دو گروه رقيب در گرفت « 3 » وديرى نپاييد كه ايشبعل كشته شد وفرمانروايى بني إسرائيل يكسره به دست داوود افتاد وتمامى قبايل بر أو گردن نهادند « 4 » وتمامى سران بني إسرائيل در « حبرون » به نزد أو آمدند وداوود در پيشگاه « ربّ » با آنان عهدي بست وآنان أو را به پادشاهى بر بني إسرائيل پذيرفتند وداوود آنگاه كه به
هامش
( 1 ) . صموئيل دوم ، 2 : 8 ؛ محمد بيومى مهران ، إسرائيل ، 2 / 706 - 710 ؛ إسماعيل راجى فاروقى ، أصول الصّهيونية في الدين اليهودي ، قاهره ، 1964 م ، ص 44 - 45 ؛S . M . Cook CAH II 1931 p . 373.
( 2 ) .W . Keller op - cit p . 188.
( 3 ) . صموئيل دوّم ، 2 : 13 - 32 ؛ نيز :J . B . Prichard BA 12 1956 p . 62 - 75 UMB 21 1957 p . 3 - 26 W . Keller op - cit p . 188. ( 4 ) . صموئيل دوّم ، 2 : 13 ، 4 : 12 ؛ نيز :M . Noth op - cit p . 18 The Jewish Encyclopaedia 4 p . 461.