وموسى برانگيخته شد . « 1 » اما در قرآن كريم دربارهء داوود ( ع ) آمده است كه :
« نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ
« 2 » / چه نيك بندهاى بود . أو رو به سوى خدا داشت » . همچنين مىفرمايد :
« وَآتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ
« 3 » / خداوند به أو فرمانروايى وحكمت داد . واز آنچه مىخواست به أو آموزاند » . نيز مىفرمايد :
« وَآتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
/ وبه داوود زبور را داديم » [ نساء ، 163 ] .
« وَلَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَسُلَيْمانَ عِلْماً وَقالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
/ وبه راستى كه به داوود وسليمان دانش داديم وگفتند : حمد وسپاس آن خداى را كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤمنش برگزيد » [ نمل ، 15 ] .
« وَلَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ * أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَاعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
/ واز سوى خود فضلى به داوود داديم . [ گفتيم : ] اى كوه و [ اى ] پرندگان همراه أو در تسبيح گفتن همنوا شويد ، وآهن را برايش نرم كرديم . [ دستور داديم ] كه زرههاى پهن [ وكامل ] بساز ودر بافتن [ حلقهها ] اندازه نگهدار . وكار شايسته كنيد كه من به آنچه مىكنيد بينا هستم . » [ سبأ : 10 و 11 ] . و
« وَاذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ
/ وبندهء ما داوود توانمند را ياد كن . بىگمان أو رو به [ سوى خدا ] داشت » [ ص ، 17 ] . در اين آية خداوند متعال از بنده ورسول خويش ، داوود ( ع ) ياد مىكند ومىفرمايد كه أو
« ذَا الْأَيْدِ »
بود و « أيد » به معناى قدرت در علم وعمل است . ابن عباس گفته است : « أيد » به معناى قدرت است ومجاهد « أيد » را به معناى قدرت در طاعت مىداند وقتادة گفته است : كه خداوند متعال به داوود ( ع ) قوّت عبادت وفهم عميق اسلام را داده بود وبيان شده است كه آن حضرت يك سوم شب را بيدارى مىكشيد ويك روز در ميان روزه مىگرفت ؛ واين حقيقت در صحيحين بخارى ومسلم از رسول خدا ( ص ) ثابت است كه مىفرمايد : « لعبّ الصّلاة إلى اللّه تعالى صلاة داود ، وأحبّ الصيام إلى اللّه ، عزّ وجلّ ، صيام داود ، كان ينام ، نصف الليل ويقوم ثلثه وينام سرسه ، وكان يصوم يوما ويفطر يوما ، ولا يفرّ إذا لاقى / محبوبترين نماز به نزد خداوند متعال نماز داوود
و
هامش
( 1 ) . محمد بيومى مهران ، إسرائيل ، 3 / 203 - 210 .
( 2 ) . سورهء ص ، 30 .
( 3 ) . بقره ، 251 ؛ تفسير طبري ، 5 / 371 - 372 ؛ تفسير المنار ، 2 / 392 - 393 ؛ تفسير روح المعاني ، 2 / 173 - 174 ؛ الدّر المنثور ، 1 / 319 ؛ تفسير طبرسى ، 2 / 291 - 292 ؛ الجواهر في تفسير القرآن الكريم ، 1 / 230 ؛ تفسير ابن كثير ، 1 / 447 ؛ الكشاف ، 1 / 296 .