بخش نخست * مريم مادر مسيح ( ع ) *
از روايات چنين بر مىآيد كه « حنة » ، زن عمران ومادر مريم عذرا ، داراى فرزندى نشد تا اينكه پاى به سنّ پيرى گذاشت ، آن خانواده در نزد خداوند از ارج وقربى برخوردار بودند ، روزى در سايه درختى نشسته بود كه ديد پرندهاى دارد به جوجهاش خوراك مىدهد ، مهر فرزند در دلش افتاد واز خداوند خواست كه به أو فرزندى بدهد وبه لطف الهى به مريم آبستن شد ، امّا شوهرش عمران در اثناى باردارى وفات يافت ، وقتي فهميد كه در بطن خويش كودكى دارد أو را براي خداوند نذر كرد ، به اين معنى كه أو را ويژهء پرستش خداوند بار آورد ودر كليسا نگاه دارد ودر هيچ يك از أمور دنيا از أو بهرهمند نشود . « 1 » قرآن كريم نيز به اين حقيقت أشارت دارد ومىفرمايد :
« إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
/ آنگاه كه زن عمران گفت : پروردگارا هر آنچه را كه در شكم خويش دارم آزاد ورها براي تو نذر كردهام ، پس از من پذيرا باش كه تو شنواى بينايى » [ آل عمران ، 35 ] آنگاه وى مىپنداشت آنچه را كه در شكم دارد ، پسر است « 2 » ، زيرا با توجه به نذرى كه كرده بود ، پسر
هامش
( 1 ) . تفسير طبري ، 3 / 235 ؛ تفسير أبى السعود ، 1 / 230 ؛ تفسيري نسفى ، 1 / 155 ؛ روح المعاني ، 3 / 133 .
( 2 ) . زنان فقير يهودي نذر مىكردند كه اگر خداوند به آنان فرزندانى بدهد وزنده بمانند ، بزرگترين آنها را براي خدا ( يهوه ) مىبخشد ، از اين رو آن كودك ديگر خدمتگذار كشيشان ونگهبان معبد مىشد وشايد هم