زنى را گرفت وبا أو ازدواج كرد ، اگر در چشمانش نعمتي نبيند ودر أو عيبى مشاهده كند وبراي أو طلاق نامه بنويسد وأو را به خويشتن بسپارد واز خانهء خويش آزاد كند يا مردى ديگر كه أو را به زنى گرفته بميرد ، همسر نخستش كه أو را طلاق داده ، نخواهد توانست ديگر بار أو را پس از آنكه پليد گشته به زنى بگيرد . « 1 »
همچنين بايد به اين حقيقت اشارتى رود كه حضرت يحيى ( ع ) همروزگار حضرت مسيح ( ع ) بوده است واز اين روى در روزگار قيصر « آگوستوس / 27 ق . م - 14 م ) وقيصر « تيبريوس / 14 - 37 م » مىزيسته است ، چنانكه از كارگزاران قدس ( پيش از رومىها ) با هيرودوس كبير ( 37 - 4 ق . م ) وفرزندش ارخلاوس ( 4 ق . م - 6 م ) وديگر فرزندش هيرودوس آنتيپاس ( 6 - 39 م ) واز حكام نبطي عرب با حارث چهارم ( 9 ق . م - 40 م ) معاصر بوده است .
هامش
( 1 ) . تثنيه ، 24 : 1 - 4 .