تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — صفحة 45

مساهمون:

ص٤٥
ميان وقايع تاريخى ، داستان پسر نوح و چگونگى غرق شدن او را گزارش كرده است . « 1 » چيزى كه ريشه در آموزه‌هاى بنيادين اسلام دارد ، آموزه‌هايى چون : « هر كه نيكى كند ، به خويش كرده ، و هر كه بدى كند ، به خود كرده است ، و خداى شما بنده آزار نيست » « 2 » ؛ « هيچ كس بار ديگرى را به دوش نمىكشد » « 3 » ؛ و « هر كس به اندازهء ذره‌اى نيكى كند آن را مىبيند ، و هر كس به اندازه ذره‌اى بدى كند آن را مىبيند » . « 4 » همچنين تنها قرآن كريم است كه از گسترش طوفان بر همهء زمين ، آشكارا سخن نگفته است - و ما نيز همين را درست‌تر مىدانيم . « 5 » نيز اين قرآن است كه ، بر خلاف تورات ، خدا را از پشيمانى ايجاد طوفان ، پاك مىشمارد ، اما تورات از اين نيز پيش‌تر رفته و پنداشته كه خدا از اندوه پشيمانى ، با خويش پيمان بست كه از آن پس هرگز طوفانى پديد نياورد - و خداوند بزرگ‌تر آن است كه چنين باشد - و براى اينكه پيمان خويش را فراموش نكند ، در آسمان نشانه‌اى نهاد و آن نشانه ، قوس قزح ( رنگين كمان ) در آسمان است ، و از اين‌رو هرگز طوفانى در زمين روى نخواهد داد . « 6 » نيز در تورات آمده است كه نوح ، پس از فرونشستن طوفان ، قربانىها پيشكش پروردگار كرد و همين كه بوى كباب به خدا رسيد ، خشمش فرونشست و خشنودانه نفس راحتى كشيد . « 7 » و اين ياوه‌گويى يهوديان را خدا در قرآن چنين پاسخ داده است : « گوشت‌هاى قربانىها ، و نيز خون‌هاشان ، هرگز به خدا نمىرسد ، آنچه به خدا مىرسد پارسايى و تقواى شماست » « 8 » و « از
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيات 25 - 48 . ( 2 ) .« مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ »( سورهء فصّلت ، آيهء 46 ) . ( 3 ) .« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » *( سورهء فاطر ، آيهء 18 ) . نيز در اين باره بنگريد به : تفسير طبرى ، 22 / 126 - 128 ؛ بيضاوى ، تفسير ، 2 / 270 ؛ تفسير فخر رازى ، 26 / 14 - 15 ؛ تفسير قرطبى ، 14 / 337 - 338 ؛ آلوسى ، روح المعانى ، 22 / 184 - 185 ؛ طبرسى ، مجمع البيان ، 22 / 235 - 237 . ( اين آيه در انعام 164 و اسراء 15 نيز آمده است ) . نيز بنگريد به آيهء 141 بقره و تفسير آن در : تفسير المنار ، 1 / 400 - 404 ؛ تفسير قرطبى ، 531 ؛ تفسير ابن كثير ، 1 / 272 - 273 ؛ تفسير طبرى ، 3 / 128 - 129 ؛ سيوطى ، الدّر المنثور ، 1 / 140 - 141 ؛ تفسير ابى السعود ، 1 / 265 - 266 ؛ سيد قطب ، فى ظلال القرآن ، 1 / 119 ؛ زمخشرى ، الكشاف ، 1 / 316 ؛ آلوسى ، روح المعانى ، 1 / 401 ؛ تفسير فخر رازى ، 4 / 100 ؛ طبرسى ، مجمع البيان ، 1 / 498 ؛ تفسير قاسمى ، 2 / 277 - 278 ؛ تفسير وجدى ، 27 ؛ نيز بنگريد به : محمود ابوريّه ، دين الله واحد ، 65 - 67 ، قاهره ، 1970 . ( 4 ) .« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ »( سورهء زلزلة ، آيهء 7 - 8 ) . ( 5 ) . بنگريد به مقالهء مؤلف « قصة الطوفان بين الآثار و الكتب المقدسة » 383 - 457 ؛ نيز تفسير المنار ، 13 / 106 - 109 . ( 6 ) . سفر پيدايش ، 9 : 1 - 17 . ( 7 ) . همان ، 8 : 12 - 20 . براى ديدگاه تورات دربارهء نوح ، بنگريد به : سفر پيدايش ، 9 : 20 - 27 . ( 8 ) .« لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ »( سورهء حج ، آيهء 37 ) .
بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — صفحة 45 | محمد بيومي مهران / سيد محمد راستگو