فريفتهء قوّت و قدرت خود شدند و به ناحق استكبار ورزيدند ، گويا از اين رو كه مردمانى زورمند و توانا بودند و خداوند تنومندى و توانايى آنان را افزوده بود ، به پايگاهى از تمدن رسيده بودند كه در آن سرزمينها هيچيك از اقوامى كه با آنان همروزگار بودند ، بدان پايه نرسيده بودند . به هر رو ، كار آنان بدانجا كشيد كه از بندگى خداوند روى گرداندند و بتپرستى پيش گرفتند . از اين رو خداوند پيامبرى فرستاد تا آنان را از بتپرستى باز دارد و از كيفر خدا زنهار دهد « تا از آن پس حجتى براى آنان بر خدا نماند » . « 1 »
امّا آنان فريب توانمندى خويش را خوردند و هود را دروغگو شمردند ، به گفتهء قرآن : « در زمين به ناحق استكبار و خودسالارى پيشه كردند و گفتند : كيست كه از ما تواناتر باشد ؟ آيا ندانستند كه خدايى كه آنان را آفريده ، از آنان تواناتر است ؟ و آنان آيات ما را باور نمىكردند » . « 2 » از اين رو بود كه خداوند آنان را به كيفرى سخت دچار ساخت و با تندبادى بنيانكن كه 7 شب و 8 روز پيوسته مىوزيد ، آنان را از ميان برد و جز خانههاشان چيزى از آنان بر جاى نگذاشت . از قرآن بشنويم : « و امّا عاديان با طوفانى تند و تيز و سركش نابود شدند ، آن تندباد را خداوند 7 شب و 8 روز پيوسته و ويرانگر بر آنان فرستاد ، عاديان در دست آن طوفان چون تنههاى خرما بنانى كه ريشهكن شدهاند ، بر زمين مىافتادند ، آيا نشانى از آنان مىبينى ؟ » « 3 »
3 . داستان عاد و كوشش براى پيوند آن با تورات
داستان عاديان - همچون داستان ثموديان - داستانى است ويژهء قرآن و در تورات از آن سخنى به ميان نيامده است . همانگونه كه داستان آنان در ميان عربها ، پيش و پس از اسلام ، همانند داستان ابراهيم و قوم او زبانزد بوده است . « 4 » و گويا از اينجاست كه بسيارى از
هامش
( 1 ) .لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ »( سورهء نساء ، آيهء 165 ) ؛ نيز بنگريد به : تفسير طبرى ، 9 / 407 - 408 ؛ تفسير طبرسى ، 6 / 293 - 295 ؛ تفسير روح المعانى ، 6 / 18 - 19 ؛ تفسير الكشاف ، 1 / 590 - 591 ؛ فى ظلال القرآن ، 6 / 25 - 29 .
( 2 ) .« فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ »( سورهء فصلت ، آيهء 15 ) .
( 3 ) .« وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ »( سورهء الحاقه ، آيهء 6 - 8 ) . نيز سورهء احقاف ، آيهء 24 - 25 .
( 4 ) . تاريخ طبرى ، 1 / 232 .