كند ، خالد با وى كارى نخواهد داشت و خداوند پشتيبان اوست و مسير كار او را هموار خواهد كرد .
ولى كسانى كه پس از رحلت پيامبر ( ص ) از اسلام بر گشتهاند ، چنانچه به دعوت خالد پاسخ مثبت ندهند ، هر جا كه باشند ، خالد با مهاجران و انصار كه با وىاند ، تا شكست كامل آنان ، با ايشان مىجنگد . به هركس از ايشان دست يابد ، مىكشد و جز اسلام و پايدارى بر آن ، چيزى از ايشان نخواهد پذيرفت . چنين كسى بايد به يگانگى خدا و پيامبرى محمّد ( ص ) ، گواهى دهد .
أبو بكر به وى دستور داده است كه با مسلمانان همراه خود به سوى يمامه رود و نخست با بنى حنيفه ( 1 ) و مسيلمه كذّاب ( 2 ) آن قبيله ، كارزار كند . افراد آن قبيله و مسيلمه را به اسلام فرا خواند ؛ در دين اندرزشان دهد و براى هدايت آنان بكوشد . چنانچه به دعوت خالد به اسلام ، پاسخ دهند ، از ايشان بپذيرد و آن را به من بنويسد و تا رسيدن فرمان من ، در ميان ايشان بماند . امّا اگر به دعوت وى پاسخ ندهند و از كفر خويش و دروغگوى قبيلهء خود كه بر خداى توانا و بزرگ ، دروغ بسته است ، بازنگردند ، خالد با مردان همراه خود ، با آنان به سختى پيكار كند كه خداوند ، ياور دين خود است و آن را بر همه اديان ، چيره خواهد ساخت ، بدان گونه كه در كتاب خود ( قرآن ) ، فرمان داده و فرموده است :
« وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ » *
( 3 ) ( گرچه كافران را خوش نيايد ) .
چنانچه خدا - به خواست خويش - خالد را بر آنان پيروز گرداند و او را بر ايشان توانا سازد ، بايد كه آنان را با سلاح بكشد و در آتش بسوزاند و تا بتواند كسى از ايشان را زنده نگذارد . نيز بايد داراييهايشان و آنچه را كه خداوند به او و مسلمانان بازگردانيده است ، تقسيم كند و تنها خمس آنها را نزد من فرستد تا - به خواست پروردگار - آن را در جايى كه خدا دستور داده است ، قرار دهم .
به خالد دستور داده است كه همراهان وى سست اراده نباشند و با شتابزدگى از حق به باطل رو نياورند .
انبوه مردم را تا نشناسد در ميان سپاهيان خود راه ندهد . بشناسد كه آنان از چه گروهىاند و با چه هدفى در پى خالد افتاده همراه وى پيكار مىكنند ؛ چون من مىترسم مردمى بيگانه و غير مسلمان به شما بپيوندند و به زيان شما جاسوسى كنند و موقعيّت و هدف خود را از مردم مسلمان پنهان دارند . نيز مىترسم اين كار ميان اعراب بياباننشين و عقب مانده ، انجام گيرد . از اين رو - به خواست خداوند - نبايد كسى از آن جاسوسان ، ميان همراهان تو باشد . اى خالد در سفر و حضر با مسلمانان مهربان باش و از آنان دلجويى كن . در پيمودن راه و كوچ كردن از جايى به جايى ، برخى از مردم را به شتاب وادار مكن . با كسانى از انصار كه با تو هستند ، خوشرفتار و نرم گفتار باش ، چون ايشان كم حوصله و تندخو و ناسازگارند . انصار داراى حقّ و فضيلتاند و سابقهء بيشتر در اسلام دارند و پيامبر خدا ( ص ) نيز دربارهء آنان ، سفارش كرده است . بر پايهء گفتهء پيامبر :
نكوكارانشان را بپذير و از بدانشان چشم بپوش . درود بر تو ، رحمت و بركات خدا بر تو باد .
1 . بنى حنيفة بن لحيم بن صعب ، مردم اين قبيله در يمامه زندگى مىكردند و داراى درختان خرما و زمينهاى كشاورزى بودند . مسيلمة كذّاب پسر ثمامه و هوذة بن على كه پيامبر ( ص ) براى هر دوى آنان نامه نوشته است ، از اين قبيله بودند ( جمهرة أنساب العرب ، ابن حزم اندلسى ص 309 و 310 ) . م .
2 . بنگريد : ( ش 205 - 205 / الف ، متن و پانوشت ) . م .
3 . توبه / 32 ؛ صفّ / 8 . م .