آن گشاده شد ، مع هذا بعد عزم خليفه بر چيزى مجال مخالفت نبوده . . إلى آخره ( 1 ) .
پس هرگاه به تصريح شاه ولى الله مجال مخالفت خليفه بعد عزم أو نباشد نفى هيبت از ابن عباس در اظهار بطلان عول از غرائب توهمات باشد .
وتمسك كردن به قصه خلافت مآب با [ يك ] زن [ از ] قريش كه تنبيهشان بر خطاى فاحش در تحريم مغالات مهر نموده در حقيقت تيشه بر پاى خود زدن است كه اين قصه موجب مزيد تخجيل وتفضيح است وبه همين سبب مخاطب سر انكار آن دارد ودر اخفا وستر آن مساعي نامشكور بكار مىبرد ( 2 ) .
ومع هذا سابقاً شنيدى كه حسب تصريح صاحب “ مستطرف “ ابن الجوزي اين قصه را در مناقب خلافت مآب وارد كرده ودر آن مسطور است : ( فهاب الناس أن يكلّموه ) ( 3 ) ، واين فقره دلالت واضحه دارد بر آنكه : حاضرين خطبه خلافت مآب - كه به تصريح صاحب “ نور الكريمتين “ جماعت صحابه وتابعين بودند ( 4 ) - بطلان حكم خلافت مآب دانستند ، لكن
هامش
1 . [ الف وج ] نكته أولى از آخر رساله فقهيات عمر . [ ج ] صفحه : 147 . [ إزالة الخفاء 2 / 140 ] .
2 . در طعن هفتم عمر از تحفه اثناعشريه : 298 - 299 گذشت .
3 . در طعن هفتم عمر از المستطرف 1 / 127 گذشت .
4 . نور الكريمتين : لا زال مخطوطاً حسب علمنا ، ولم نتحصل على خطيته . ذكر ترجمته عبد الحيّ في نزهة الخواطر 6 / 240 - 241 وقال : الشيخ العالم الكبير . . . ومن مصنفاته : نور الكريمتين .