تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
غرض ابن حزم آن است كه دعوى اجماع در باب عول يا دعوى قول جمهور محض كذب وزور است . واز قول أو ( إن خصومهم . . إلى آخره ) ظاهر است كه : خصوم اين حضرات بر حال زارشان رحم مىكنند كه چسان با اين همه جلالت شأن وعظمت أقدار وعلو اخطار تورط در دعوى دروغ مىنمايند واز عذاب خدا نمىترسند وپناه به خدا نمىآرند . باز ابن حزم به قول خود : ( وأيم الله . . إلى آخره ) افاده كرده كه : اقدام نمىكند بر نسبت قولي غير ثابت به كسى مگر كسى كه كذب را سهل شمارد واقدام بر آن دارد وساقط العدالة است ، غرضش اظهار مزيد شناعت نسبت عول به جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) وابن مسعود وعباس وغير ايشان است كه أصحاب أئمة أربعة براي ترويج زيوف كاسده أئمة خود نسبت عول به أصحاب بلا ثبوت آن مىنمايند . واز قول ابن حزم : ( وأمّا نحن فإن صحّ . . إلى آخره ) ظاهر است كه : ابن حزم نسبت قولي به شخصي وقتي مىكند كه آن به درجه صحت وثبوت فايز شود ، واگر قولي مروى شود از كسى وصحيح نشود به لفظ : ( روي عن فلان ) ذكر مىكند ، واگر قولي از كسى مروى نشود نسبت آن قول به آن كس نمىكند وتكثر به كذب نمىنمايد ، نه براي ضرر خود ونه براي نفع خود ، غرضش آن است كه نسبت قول به كسى به محض أوهام بلا ثبوت وتحقق - چنانچه اتباع أئمة أربعة جسارت بر آن مىكنند ! - عين كذب ودروغ است .