واگر بالفرض اين همه فضائل ومحامد أبى بكر را كه اتعاب نفوس در اثبات آن دارند ، وقت تمسك أهل حق اعتبار ندهند ، ونكوص ونكول واعراض وعدول از آن آغازند ، ناچار حجيت قول أبى بكر به قول عمر ثابت كرده شود .
در “ كنز العمال “ مسطور است :
عن سعيد بن بردة ، عن أبيه : أن عمر بن الخطاب كتب إلى أبي موسى الأشعري : أن اجعل الجدّ أباً ، فإن أبا ( 1 ) بكر جعل الجدّ أباً . ص ( 2 ) .
در اينجا خود خليفه ثاني أبو بكر را مقتدا وحجت در حكم شرعي گردانيده ، باز حيرت است كه چگونه در منع بيع اُمّهات مخالفت أو برگزيده ؟ !
ودر “ إزالة الخفا “ بعد ذكر مسأله جدّ در مآثر أبى بكر گفته :
بعد از آن در تفسير كلاله اختلاف واقع شد ودر جواب آن أكثر صحابه را عىّ ( 3 ) در گرفت ، عقبة بن عامر جهنى گفت :
هامش
1 . از كلمه : ( موسى ) تا اينجا در حاشية [ الف ] به عنوان تصحيح آمده است .
2 . [ الف ] أي رواه سعيد بن منصور في سننه . ( 12 ) .
الجدّة من حرف [ الفاء ، كتاب الفرائض ، من قسم الأفعال ] . [ كنز العمال 11 / 65 ] .
3 . عىّ : درمانده در كار ودر سخن . مراجعه شود به لغت نامه دهخدا .