وبعد از اين به سعد بن ابىوقاص متوجه شد وگفت كه : جز اين نيست كه تو صاحب لشكرى از اين لشكرها هستى كه مقاتله مىكنى به آن ، وصاحب شكار وكمان وتيرها هستى ، وچكار است زهره را به اين امر - يعنى خلافت - وبا أمور مردم ؟
وبعد از آن به خطاب عبد الرحمن - گو مدح ايمان أو كرد لكن - عدم صلاحيت أو [ را ] براي خلافت به سبب ضعف أو به كمال وضوح ظاهر ساخت ومجانبت قبيله زهره على الاطلاق كه عبد الرحمن از جمله ايشان است با خلافت وعدم لياقت ايشان [ را ] براي رياست آشكار نمود .
وبه خطاب عثمان بعد زجر وتوبيخ أو از جور وظلم أو وبرداشتن أو بنى أمية را بر رقاب ناس خبر داد ، وايثارشان به مال خدا ومقتول شدنش به اين ظلم وفساد ارشاد كرد ، ومزيد مرتبه خود در كشف وكرامات ثابت فرمود .
ومحتجب نماند كه أبو عثمان جاحظ كه ابن أبي الحديد از أو اين خبر نقل كرده ، أكابر أئمة سنيه وأعاظم محققين ايشان به إفادات أو متمسك مىشوند ، چنانچه ‹ 1514 › فخر الدين رازي در “ نهاية العقول “ به جواب حديث غدير مىگويد :
بل الجاحظ ، وابن أبي داود السجستاني ، وأبو حاتم الرازي . . وغيره من أئمة الحديث قدحوا فيه ، واستدلوا على فساده بقوله
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 39
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣٩