ناچار اين خبر را بيان فرمودند كه به سبب آن مسلمين آواز تكبير برداشتند وخوش گرديدند ، وخلافت مآب از منبر فرود آمده ، نامه عزل خالد وتوليت ابوعبيده نوشته ، به همين عقبة بن عامر سپردند ومأمور به رجوع فرمودند .
واعجباه ! كه خلافت مآب به ظهور چنين فتح عظيم اسلام وحصول نكبت وخذلان كفار لئام كه به سبب آن صحابه كبار واعلام عالي فخار باكمال سرور واستبشار [ را ] دچار گرديدند ، هرگز فرحان وشادمان نمىگردد بلكه أولا به اسرار وكتمان آن مىپردازد ، وهرگاه ظاهر مىسازد باز هم سرور وفرح وحبور ومرح خود [ را ] - كه به غرض اظهار صدق منام وايهام كرامت وعلوّ مقام خود باشد - ظاهر نمىسازد بلكه نهايت مكدّر ومنغّص وملول ورنجيده مىگردد ، وعوض ثنا ومدح وتعظيم وتبجيل واكرام وانعام ، به اهانت وتفضيح وتقبيح وايذا وايلام خالد والامقام مىپردازد ، يعنى خط عزل أو مىنويسد وكتابت نكايت به مكافات اين مژده وبشارت به دست عامل خبر فتح باهرالإنارة مىفريسد ( 1 ) .
پس كمال دانشمندى حضرات أهل سنت است كه از أهل حق خواهان مدح وتعظيم وتبجيل وتكريم خود خلافت مآب به سبب اين فتح وأمثال آن مىباشند ! ونمىدانند كه هرگاه نزد خلافت مآب أصل مباشر اين فتح عظيم را - كه خودشان آن را در رؤياي صادقه خود ديدند ، وعبد الرحمن بن عوف
هامش
1 . كذا ، وظاهراً ( مىفرستد ) صحيح است .