تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
ونيز وصف زهو ونخوت كه در حق طلحه ثابت كرده أقبح وأشنع است از وصف سعد خصوصاً وقتي كه اين زهو ونخوت به سبب قطع إصبع باشد ، كما مرّ . واگر معايب طلحه وزبير از روايات ديگر - خصوصاً روايتي كه خود ابن أبي الحديد آورده - جسته شود ، وتطبيق روايات ملحوظ شود ، ونيز معايب ديگران در اين روايت حديدية وغير آن معاين گردد ، بطلان ادعاى أقوى بودن عيب سعد زيادة تر واضح مىگردد . بالجملة ; ابن أبي الحديد در اين مقام تلميع وتدليس عجيب به كار برده كه عيب سعد را أقوى وانموده ، در صدد منع دلالت آن بر نفى خلافت برآمده ، حال آنكه پر ظاهر است كه اين وصف سعد - گو دلالت بر نفى خلافت به كمال صراحت دارد - لكن از عيب زبير وطلحه بلا ريب كم است ، حسب دلالت همين روايت ابن سعد ، چه جا كه ديگر روايات ملحوظ شود ، خصوصاً [ اگر ] روايتي كه خود ابن أبي الحديد قبل از اين در أوائل كتاب خود نقل كرده ، ودر اينجا آن را نسياً منسياً ساخته ، پيش نظر نهاده شود . وثانياً : منع دلالت وصف سعد بر صلاحيت خلافت طرفه ماجراست ; زيرا كه خلافت مآب سعد را از حمل امر يك قريه عاجز ودرمانده وانموده ، نهايت عجز وضعف أو ثابت كرده . واز قول خود ابن أبي الحديد : ( وإنه ليس له دربة . . إلى آخره ) ظاهر است كه قول عمر دلالت دارد بر آنكه سعد را تدرّب ونظر در تدبير بلاد وأطراف و