ورابعاً : از روايت ثانيه “ استيعاب “ واضح است كه عمر در حق زبير گفته كه : أو ( كافر الغضب ، مؤمن الرضا ) ( 1 ) است .
وخامساً : از روايت خود ابن أبي الحديد كه از جاحظ نقل كرده واضح است كه عمر زبير را به ده وجه تفضيح وتقبيح نموده كما علمت سابقاً ( 2 ) ، پس اين وجوه عشره را به خاطر نياورده ونقل خود را بر طاق نسيان گذاشته وافاده خود را پسِ پشت انداخته بر محض شدت سخط وبخل ، قصر نظر كردن وآن را منافى خلافت ندانستن كار هيچ انساني نيست !
سبحان الله ! خود خلافت مآب به زبير مىفرمايد كه : اما تو اى زبير پس بد خلق وخبيث النفس ، مؤمن الرضا ، كافر الغضب هستى ، يك روز انسان مىباشى ويك روز شيطان .
ونيز مىفرمايد كه : اگر برسد خلافت به تو پس كاش بدانم كه كدام كس باشد براي مردم روزى كه تو شيطان باشى ، وكدام كس امام باشد روزى كه غضب كنى .
ونيز مىفرمايد كه : نيست خداى تعالى كه جمع كند براي تو امر اين أمت [ را ] وحال آنكه تو بر اين صفت هستى ( 3 ) .
هامش
1 . الاستيعاب 3 / 1119 .
2 . أول همين طعن صفحه 30 - 33 گذشت .
3 . از شرح ابن أبي الحديد 1 / 185 - 186 گذشت .