نهايت بطلان وهوان آن عيان مىگردد كه هرگاه اين آيات وروايات عامه مانع از تسميه زبير به شيطان وكافر نگرديد ، چسان اين آيات وروايات مانع از تسميه حضرات ثلاثة وأحزابهم به شياطين ، وتكفير وتضليل ايشان خواهد شد ؟ وچه مزيت است براي اين حضرات بر زبير در دخول مصاديق اين فضائل عامه ؟ وكدام مانع است براي زبير بخصوصه ؟
ونيز از اين ارشاد باسداد بطلان حديث تبشير عشره به جنت به كمال وضوح مىرسد ; چه كسى كه مبشّر بالجنة باشد تسميه أو به شيطان وكافر جز شيطان وكافر نخواهد كرد !
ونيز از اين ارشاد بطلان سائر خرافات وموضوعات اسلاف سنيه - كه براي تعظيم وتبجيل زبير بالخصوص به اغراض باطله فاسده تافتهاند واز “ رياض النضرة “ ( 1 ) “ ‹ 1550 › و “ كنز العمال “ ( 2 ) وأمثال آن جمله آن توان دريافت - به كمال وضوح ظاهر مىشود .
ونيز از اين ارشاد بطلان ساير جزافات وخرافات مخاطب در باب چهارم كه درباره انحراف أهل حق از أهل بيت سراييده ، وتمسك به ساير أقارب
هامش
1 . الرياض النضرة 2 / 359 ( چاپ مصر ) .
2 . كنز العمال 13 / 204 - 212 .