واعجباه ! كه سناءالله - با وصف آن همه دعوى محدّثيت ، ونيز مناظره ومقابله أهل حق - تا حال تمييز در عبارت كابلى وعبارت “ صحيح مسلم “ هم نمىكند ، ودر نمىيابد كه عبارت مسلم تا كجاست وياوه سرايى كابلى از كجا تا كجا ، همه را در يك رسن بسته ، عبارت حديث مسلم قرار مىدهد !
وصدور چنين خلط وخبط از سناءالله چه عجب است كه سابقاً دانستى كه مخاطب هم نيز در مثل همين خبط وخلط گرفتار است كه به جواب طعن هشتم از مطاعن عمر ، عبارت كابلى را أصل ألفاظ دو روايتِ أبو داود گمان كرده !
وبر اين هم اكتفا نكرده خرافه كابلى را - كه بعدِ نقل روايت زهرى ‹ 1013 › افزوده - نيز عبارت روايت گمان برده !
وهرگاه أو را تمييز در خرافه كابلى وروايت ميسّر نمىشود ، پس عدم ادراك أو حقيقتِ اين روايت ، وعدم تنبّه بر بطلان تشبث آن به مالك - كما ستقف عليه فيما بعد - چه عجب ؟ !
هفتم : آنكه از كلام مخاطب واضح است كه در “ صحاح “ ديگر - غيرِ “ صحيح مسلم “ - به روايت أبو هريرة نيز موجود است كه :
آن حضرت خود متعه را حرام فرمود بعد از آنكه سه روز رخصت داده بود ، وآن تحريم را مؤبّد ساخت إلى يوم القيامة در جنگ أوطاس .
حال آنكه در “ صحيح بخارى “ و “ موطّأ “ و “ صحيح أبو داود “ و “ صحيح