از اين عبارت ظاهر است كه حديث تحريم متعه كه إسحاق بن راهويه وابن حبان از أبو هريرة نقل كردهاند ضعيف است ، كه راوي آن مؤمل بن إسماعيل از عكرمة بن عمار است ودر اين هر دو راوي مقال است .
وهر چند حكم جزمى قسطلانى به ضعف اين روايت كافى است ، واجمال مقال در اين هر دو راوي ضررى ندارد ، ليكن توضيحاً لجلية الحال ، فضائح اين هر دو به تصريحات جهابذه سنيه مذكور مىشود .
اما مؤمّل بن إسماعيل ; پس بخارى تصريح فرموده ‹ 1014 › به آنكه : أو منكر الحديث است . وهركه بخارى در حق أو منكر الحديث گفته ، به تصريح بخارى - كما نقل الذهبي في الميزان - روايت حديث أو حلال نيست .
وابوزرعه ارشاد كرده كه در حديث أو خطاى بسيار است ، وأبو حاتم هم أو را به كثرت خطا ستوده ، وعلامه ذهبي به ترجمه أو حديث : هدم المتعة الطلاق والعدّة والميراث - كه از عكرمة بن عمار از سعيد مقبرى از أبى هريره روايت كرده - وارد فرموده وتصريح كرده كه : آن حديث منكر است .
در “ ميزان “ ذهبي مذكور است :
مؤمل بن إسماعيل ( د س ق ( 1 ) ) ، أبو عبد الرحمن البصري
هامش
1 . يعني روى عنه أبو داود والنسائي وابن ماجة القزويني ، وفي المصدر : ( ت ) بدل ( د ) ، يعني الترمذي .