نسائي “ و “ صحيح ابن ماجة “ از اين معنا اثرى نيست ، وهرگز تحريم متعه را به روايت أبو هريرة نقل نكردهاند .
آرى ; در “ صحيح ترمذى “ بعدِ نقل روايت نهى متعه از جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - كه آن خالى است از تأبيد وتوقيت آن به جنگ أوطاس - گفته :
وفي الباب عن سبرة الجهني وأبي هريرة ( 1 ) .
پس از اين عبارت ، صرف منقول بودن نهى متعه از أبى هريره واضح مىشود ، اما تأبيد تحريم تا روز قيامت ، ووقوع آن در جنگ أوطاس ، فكلاّ وحاشا .
وچون ترمذى محض بر نسبت روايت نهى متعه به أبى هريره اكتفا كرده ، وسند آن بيان ننموده ، لهذا لايق اعتماد نباشد .
واين افاده از زيادات بديعه مخاطب است كه به زيادة آن ومثل آن ، دفعِ عارِ استراقِ هفواتِ كابلى براي تفضيح وهتك استار واثبات مزيدِ دانشمندى ومهارت در حديث [ مىنمايد ] !
وكلام [ كابلى ] چه كمي داشت كه مخاطب به زيادة بر آن جسارت مىكند ؟ !
هامش
1 . سنن ترمذى 2 / 295 .