فقال عمر : أما والذي نفسي بيده لو كنت تقدّمت في نهي لرجمتك ، بيّنوا حتّى يعرف النكاح من السفاح . ابن جرير ( 1 ) .
از اين روايت ظاهر است كه بعض أصحاب در عهد عمر به توسط أم عبد الله بنت أبى حيثمه با زنى متعه نمود ، وهرگاه عمر أو را طلب كرده ، از سبب متعه پرسيد ، به جوابش گفت - آنچه حاصلش اين است كه - : كردم متعه را در عهد حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وآن جناب منع نكرد ما را از آن تا آنكه خداى تعالى قبض روح آن حضرت نمود ، وبعد آن حضرت در عهد أبى بكر متعه نمودم وأو هم منع نكرد ما را از آن تا كه وفات يافت ، وبعد از آن متعه كردم در عهد تو وتو براي ما احداث نهى از آن نكردى .
واين كلام صحابي عادل به نصّ صريح دلالت دارد بر آنكه متعه در عهد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) جايز بود وآن حضرت نهى از آن نكرده ، پس جواز متعه ، وبطلان جميع خرافات وافترائات سنيه در نهى متعه به كمال وضوح وظهور ظاهر شد ، ولله الحمد على ذلك .
ولطيف تر آن است كه خلافت مآبهم انكار عدم نهى جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از متعه - كه اين صحابي ذكر نموده - نفرموده ! پس به تقرير خلافت مآب عدم صدور نهى از آن حضرت ، وكذب وافتراى روايات دالّه بر
هامش
1 . [ الف ] صفحة : 434 ترجمة المتعة من كتاب النكاح من حرف النون من قسم الأفعال . [ كنز العمال 16 / 522 ] .