اين روايت دلالت دارد بر آنكه جابر وديگر أصحاب متعه حج ومتعه نسا مىكردند در عهد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ، وهرگاه عمر نهى كرد ، باز آمدند .
پس ظاهر شد كه به سبب خوف عمر ترك هر دو متعه كردند ، نه آنكه نهى خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از آن نزد ايشان ثابت بود ; چه انتهاء خودشان را متفرّع ساختن ( 1 ) بر نهى عمر نه نهى خدا ورسول [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] ، دلالت صريحه بر اين معنا دارد .
دليل پنجم :
در “ كنز العمال “ روايت كرده :
عن جابر ، أنه سئل عن متعة النّساء ، فقال : استمتعنا على عهد رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم وأبي بكر وعمر ، ثمّ نهى عنها عمر . عب ( 2 ) .
از اين روايت ظاهر است ‹ 1103 › كه : جابر در [ پاسخ ] سؤال سائل از متعه نسا ، استمتاع خود وديگر أصحاب را در عهد حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وأبى بكر وعمر تا زمان نهى أو نقل نموده ; وظاهر است اين نقل افاده صريحه مىكند كه متعه نزد أو وديگر أصحاب جايز بوده ، ونهى عمرى را لايق اعتنا
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( ساختى ) آمده است .
2 . [ الف ] صفحة : 435 المتعة من كتاب النكاح من حرف النون . [ كنز العمال 16 / 523 ] .