ونيز در اين باب اولاً در جمله مطاعن - كه از نواصب نقل كرده - آورده :
واز آن جمله آن است كه زيد بن ثابت أو را الزام صريح داد در باب ‹ 1069 › مكاتب كه : هو عبد ما بقي عليه درهم ، ومذهب أمير ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] اين بود كه : هو بقدر ما أدّى حرّ ، وبقدر ما لم يؤدّ عبد ، كما هو منقول في الصحاح ( 1 ) .
ودر مقام جواب گفته : ومناظره با زيد بن ثابت والزام دادن أو در يك مسأله موجب حقارت حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] نمىشود ، كه اِتّباع حق شأن اين قسم أوليا است ، از خليفه ثاني عمر بن الخطاب نيز منقول است كه : به گفته يك زن قائل شده . . . إلى آخر ( 2 ) .
ونيز در طعن هفتم از مطاعن عمر به اهتمام تمام اثبات خطا بر آن حضرت كرده است ، كما سبق . . ( 3 ) إلى غير ذلك .
ششم : آنكه از اين همه لطيف تر آن است كه : جهل وحمق والد ماجد مخاطب هم - حسب اعتراف خودش واعتراف مخاطب - به أفحش وجوه ظاهر مىگردد ; زيرا كه والد مخاطب جابجا - پناه به خدا - سر تخطئه جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) دارد ! ورفع نقايص أئمة خود به اثبات خطا وغلط بر آن
هامش
1 . تحفه اثناعشريه : 228 .
2 . تحفه اثناعشريه : 230 .
3 . تحفه اثناعشريه : 299 .