جواب اين اشكال به دو وجه است :
يكى آنكه تحريم متعه در غزوه أوطاس است فقط ، نه در غزوه خيبر ، وراويان قصه غزوه خيبر ، تحريم متعه ذكر نكردهاند وتحريم متعه را به غزوه خيبر مورّخ [ كردن ] ; مردم را اين گمان از آنجا پيدا شده كه على ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] ذكر تحريم متعه وحمر أهلي در يك حديث جمع كرده وتحريم حمر أهلي را موقت كرده به غزوه خيبر ، مردم را گمان پيدا شد كه هر دو تحريم در يك وقت شده باشند .
واين وهم است بي دليل ، وتحقيق آن است كه چون ابن عباس در تحريم متعه ودر تحريم حمر أهلي اختلاف داشت ، براي الزام أو على ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] هر دو تحريم را در يك حديث ذكر كرده . . . ( 1 ) إلى آخر .
يازدهم : آنكه امام شافعي - كه به تصريح ولى الله در “ قرة العينين “ آيتي بود از آيات الله تعالى ، ومقتداى جميع محدّثين وفقها ، وأعمق به اعتبار مدرك ، وأقوى به اعتبار فقه واستنباط ( 2 ) - ذكر متعه را در روايت نهى لحوم حمر اهليه از جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) صحيح وثابت ندانسته ، با وصف آنكه از مالك نهى [ از ] لحوم حمر اهليه روايت كرده ، از ذكر متعه در اين روايت سكوت ورزيده .
هامش
1 . [ الف ] صفحه : 140 / 236 . [ سيف مسلول : ] .
2 . قرة العينين : 195 .