خويش در “ قرة العينين “ ، ليكن اكتفا بر تقليد أو نكرده ، بعض أكاذيب وزيادات مخدوشه در آن داخل ساخته ، عبارت والد مخاطب در “ قرة العينين “ اين است :
اما صحت حديث در آن باب - يعنى منع متعه - پس از آن جهت [ است ] كه جمعى از فضلاى صحابه آن را روايت كردند وبر آن عمل نمودند ، رئيس آن جماعت حضرت مرتضى [ ( عليه السلام ) ] است ، وحديث أو در “ بخارى “ و “ موطأ “ و “ مسلم “ وباقي كتب متداوله صحيح شده است . . . إلى آخر ( 1 ) .
والد مخاطب در اين عبارت ، صحت حديث منع متعه از جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در “ بخارى “ و “ مسلم “ و “ موطأ “ ادّعا كرده بود ، ومخاطب اكتفا بر آن نكرده ، در نسبت اين روايت به جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ، أكاذيب عظيمه وافترائات فخيمه - اعني تواتر آن در روايت نمودن تمام أولاد امام حسن ( عليه السلام ) وتمام أولاد محمد بن الحنفية آن را - داخل ساخته ، وذكر تعدّد طرق - كه أصلا نفعي به أو نمىرساند - اضافه كرده .
هفتم : آنكه مالك وبخارى ومسلم هر چند نهى متعه [ را ] از جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) روايت كردهاند ، وبه مزيد وقاحت ‹ 1035 › آن را در “ صحاح “ خود داخل ساخته ، ليكن رواياتشان مشتمل است بر تاريخ نهى به خيبر ; ونهى متعه به روز خيبر - حسب افاده أكابر سنيه - اصلى ندارد .
هامش
1 . قرة العينين : 214 .