عجب كه بر خلاف عهدِ صدر كتاب وتصريحات ديگر أبواب ، جابجا به إخلاف عهد وإخفار ذمّه ، نهايت انهماك خود [ را ] در كذب ودروغ وغدر ، مرّة بعد أُولى ، وكرّة بعد أُخرى ثابت ساخته ، تفضيح ملازمان خود [ را ] به كمال مرتبه مىنمايد ، ( فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ ) ( 1 ) .
بيست وپنجم : آنكه اين احتجاج واستدلال ، مخالف ارشاد باسداد والد ماجد أو نيز هست ; زيرا كه أو در " قرّة العينين " أحاديث " صحيحين " را هم براي مناظره أهل حق كافى ندانسته ( 2 ) ، فكيف بغيرها ؟ !
بيست وششم : آنكه خلافت مآب بر احكام متهافته وقضاياى متناقضه خود در جدّ ندامت وانفعال ورزيده ، عدم صحت همه آن دريافته ، رجوع از همه آن ساخته ، حضّار خدمت را امر فرموده كه حفظ كنند از جنابش كه أو حكمي در جدّ نكرده ، ودر كلاله چيزى نگفته ، واستخلاف احدى نفرموده ! واين معنا دلالت صريح دارد بر آنكه جناب أو را علم مسأله جدّ حاصل نشده ، پس اين دليل عليل مخاطب كه بناى آن بر تكذيب صدور اختلاف از أو است ، به سبب اثبات علم مسأله جدّ ( 3 ) براي أو سراسر واهى وباطل
هامش
1 . [ الف ] جزء 26 ، ركوع 9 . [ الفتح ( 48 ) : 10 ] .
2 . قرة العينين : 145 .
3 . در [ الف ] اشتباهاً : ( مسأله علم جدّ ) آمده است .