وآنچه گويند كه : به اعتراف عمر بدعت است ; زيرا كه خود گفته است : ( نعمت البدعة هذه ) ، پس به اين معنا است كه : مواظبت بر آن جماعت ، چيزى نوپيدا است كه در زمان آن سرور نبوده ، وچيزها است كه در وقت خلفاى راشدين وأئمة طاهرين واجماع أمت ثابت شده ، ودر زمان آن سرور نبوده ، واين چيزها را بدعت نمىنامند ، واگر بدعت نامند ، بدعت حسنه خواهد بود نه بدعت سيئه ، پس حديث منقول مخصوص است به آنچه در شرع هيچ أصل نداشته باشد ، ونه از خلفا وأئمة واجماع أمت ثابت شده باشد .
وچه مىتواند گفت شيعه در حق عيد غدير خم ، وتعظيم روز نوروز ، واداى نماز شكر روز قتل عمر - يعنى نهم ربيع الأول - ودر تحليل فروج جواري ، ومحروم كردن بعضي أولاد از بعضي تركه كه هرگز اين چيزها در زمان آن سرور نبود ، وأئمة اين را احداث كردند به زعم شيعه ، وچون نزد أهل سنت ‹ 911 › خلفاى راشدين نيز حكم أئمة دارند به حديث مشهور :
من يعش منكم بعدي فسيرى اختلافاً كثيراً فعليكم بسنّتي ( 1 ) وسنّة الخلفاء الراشدين من بعدي . عضّوا عليها بالنواجذ ( 2 ) .
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( من نعش منكم بعدي فسرى اختلافاً كثيراً فعليكم بسني ) آمده است .
2 . مراجعه شود به الغدير 6 / 330 .