اهمّ آن صيانت نفوس شيعيان خود وحفظ نفوس قادسه خود از ضرر وتلف ، وترويج دين حسب امكان است ، در بعض أوقات مدح وثناى بعض مبطلين يا تصويب أقوال باطله بعض مخالفين فرموده باشند ، كدام مقامِ ردّ وانكار واستعجاب واستغراب است ؟ !
چهارم : آنكه پرظاهر است براي استنباط مسائل شرعيه از قرآن شريف ، شروط عديده است كه هر كس اتصاف به آن نداشته باشد ، أو را استنباط مسائل از آن صحيح نيست ، وچون خود مخاطب تصريح كرده است كه : اين زن جاهله بود ، وبعد از اين به ناداني أو تصريح نموده است ; پس أو لياقت وصلاحيت استنباط مسائل ودقائق از قرآن نداشته باشد ، پس تحريص أو بر اين معنا ، تحريص بر امر ناجايز باشد .
واز كلام قمرالدين در ( 1 ) “ نور الكريمتين “ ظاهر است كه سؤال اين زن - يعنى اعتراض أو بر عمر ، واحتجاجش به آية كريمه - از قبيل سفاهت است نه از باب فقاهت ، پس بنابر اين لازم آيد كه خلافت مآب تحريص وترغيب آن زن بر ارتكاب سفاهت كردند ، نه بر استنباط وفقاهت ، وكسى كه ترغيب بر سفاهت كند ، أو از اسفه سفها واجهل جهلا است .
پنجم : آنكه قول أو : ( وخود را به حساب أو معترف وقائل وانماييم ) .
دلالت دارد بر آنكه عمر خود را معترف ‹ 767 › به حقيت كلام آن زن
هامش
1 . در نسخه [ الف ] كلمه : ( در ) اشتباهاً تكرار شده است .