وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و گفتند آنان كه كافر شدند از روى انكار يا استهزاء كه
لا تَأْتِينَا السَّاعَةُ
نمىآيد بما قيامت
قُلْ
بگو اى محمد
بَلى
نه آنست كه شما مىگوئيد آرى
وَ رَبِّي
به حق پروردگار من در لباب گفته كه ابو سفيان بلات و عزى سوگند خورد كه بعث و نشور نيست حق سبحانه فرمود كه اى محمد ص تو هم سوگند خور كه به حق آفريدگار من كه به زودى
لَتَأْتِيَنَّكُمْ
هر آئينه بيايد بشما قيامت
عالِمِ الْغَيْبِ
صفت پروردگارست يعنى داننده پوشيدههاست
لا يَعْزُبُ عَنْهُ
دور نشود از علم او يا پوشيده نگردد ازو
مِثْقالُ ذَرَّةٍ
همسنگ مورچه خورد يا به وزن ذرّه از ذرّات هوا
فِي السَّماواتِ
در آسمانها
وَ لا فِي الْأَرْضِ
و نه در زمين
وَ لا أَصْغَرُ
و نيست خردتر
مِنْ ذلِكَ
از مثقال ذرّه
وَ لا أَكْبَرُ
و نه بزرگتر از ان
إِلَّا فِي كِتابٍ
مگر آنكه مكتوب است در كتاب
مُبِينٍ
روشن يعنى در لوح محفوظ و مجموع اينها را در لوح ثبت كرده
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا
تا پاداش دهد آنان را كه گرويدهاند
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و كردهاند عملهاى شايسته
أُولئِكَ
آن گروه مؤمنان و نيكوكاران
لَهُمْ
مر ايشان راست
مَغْفِرَةٌ
آمرزش خطيات
وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
و روزى بزرگوار يعنى بىطلب و تعب
وَ الَّذِينَ سَعَوْا
و آنان كه بشتافتند
فِي آياتِنا
در آيتهاى كلام ما يعنى در ابطال آن سعى نمودند
مُعاجِزِينَ
عنادكنندگان يا كوشندگان در تنفير مردم از ان يا بزعم خود پيشىگيرندگان بر ما تا عذاب ما از ايشان فوت شد
أُولئِكَ
آن گروه
لَهُمْ
مر ايشان راست
عَذابٌ
عذاب
مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ
از سختتر عذاب الم رساننده
وَ يَرَى الَّذِينَ
و ديگر اثبات اشياء در لوح محفوظ براى آنست كه تا بدانند آنان كه
أُوتُوا الْعِلْمَ
داده شدند علم را مراد اصحاب پيغمبر عليهالسلاماند يا مؤمنان اهل كتاب و بر هر تقدير مراد آنست كه اهل علم دانند
الَّذِي أُنْزِلَ
آن چيزى كه فروفرستادهشده است
إِلَيْكَ
بسوى تو
مِنْ رَبِّكَ
از آفريدگار تو يعنى قرآن
هُوَ الْحَقَّ
او راست و درست است
وَ يَهْدِي
و او يعنى آن منزل راه نمايد
إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ
به راه خداوند غالب
الْحَمِيدِ
ستوده بر نعم غايت الحمد .