سورة سبأ
مكية و هى اربع و خمسون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
همه سپاس و ستايش مر خداى راست
الَّذِي لَهُ
آن خداى كه مر او راست
ما فِي السَّماواتِ
آنچه در آسمانهاست از وسائط جلائل نعم
وَ ما فِي الْأَرْضِ
و آنچه در زمينهاست از روابط دقائق جود و كرم -
وَ لَهُ الْحَمْدُ
و مر او راست ستايش
فِي الْآخِرَةِ
در آن سراى نه از روى تكليف بلكه از راه سرور چنانچه گويند الحمد للّه الذى هدانا لهذا و الحمد للّه الذى صدقنا وعده و الحمد للّه الذى احلنا دار المقامة و گفتهاند مجموع اهل آخرت مر او را حمد گويند و دوستان او را بفضل ستانيد و دشمنان بعدل ستايش نمايند
وَ هُوَ الْحَكِيمُ
و اوست كاردان
الْخَبِيرُ
دانا باحوال بندگان از آشكارا و نهان
يَعْلَمُ
مىداند
ما يَلِجُ
آنچه فرورود
فِي الْأَرْضِ
در زمين چون آب باران
وَ ما يَخْرُجُ
و آنچه بيرون آيد
مِنْها
از زمين چون نبات يا دانا است بهآنچه در زير زمين باشد چون كنوز و دفائن و اموات و آنچه بر روى زمين باشد چون حيوان و عيون و فلزات
وَ ما يَنْزِلُ
و مىداند آنچه فرود مىآيد
مِنَ السَّماءِ
از آسمان چون ملائكه و كتب و مقادير ارزاق و امطار
وَ ما يَعْرُجُ
و آنچه بالا مىرود
فِيها
در آسمان چون فرشتگان و نامهاى اعمال بندگان و دعوات و كلمات طيّبه و ارواح طاهره ، در غرائب التفسير آورده كه آنكه فرود مىآيد يعنى جبرئيل ع و آنكه بالا مىرود يعنى حضرت رسالتپناه ص در شب معراج صاحب كشف الاسرار فرمود كه بر علم قديم او پوشيده نيست آنچه فرود مىآيد بر دلهاى اولياء از واردات و كشوفات و آنچه بالا مىرود از نفائس انفاس اولياء و اصفياء در همه اوقات يا آنچه فرود مىآيد الطاف و كرم است كه از بارگاه قديم متوجه دلها گشته هرجا كه بوى آشناى مىآيد همانجا منزل مىكند ان لربكم فى ايام دهركم نفخات الا فتعرضوا لها و آنچه بالا مىرود و ناله تائبان است و آه مفلسان كه چون سحرگاه از خلوتخانه سينه ايشان روى بدرگاه رحمت پناه آرد فى الحال رقم قبول بر وى كشند كه انين المذنبين احب الى من رجل المسبحين بيت غلغل تسبيح شيخ ز چند مقبول است ليك * آه دردآلود رندان را قبول ديگرست
وَ هُوَ الرَّحِيمُ
و اوست مهربان در اتمام نعمت
الْغَفُورُ
پوشنده گناهان به پرده رحمت .