وَ ما تَشاؤُنَ
و نخواهيد شما هيچ راهى
إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ
مگر آنكه خداى خواهد خواهش شما را
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً
به درستى كه خدا هست دانا باستعداد و استحقاق هر كس
حَكِيماً
صواب كار نخواهد هيچ چيزى را مگر باقتضاى حكمت خود
يُدْخِلُ
درآرد
مَنْ يَشاءُ
هرك را خواهد
فِي رَحْمَتِهِ
در بخشش خود بهدايت و توفيق يا در بهشت بفضل و كرم خود
وَ الظَّالِمِينَ
و ستمكاران يعنى مشركان
أَعَدَّ لَهُمْ
آماده كرده است براى ايشان
عَذاباً أَلِيماً
عذابى دردناك دايم
سورة المرسلات
مكّيّة و هى خمسون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - وَ الْمُرْسَلاتِ
سوگند به فرشتگان فرستاده شده
عُرْفاً
به نيكوئى يعنى بامر و نهى يا آيات قرآن كه فرستاده شده بمحمد ص صلى اللّه عليه و سلّم به نيكوئى يا به بادهاى وزيده شده پىدرپى
فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً
پس سوگند به ملائكه كه سخت و زود روند سخت رفتنى در امتثال امر الهى يا احكام كلام كه برندگان و محوكنندگان احكاماند يعنى ناسخ شرائع و اديان متقدمه يا بادهاى جهنده به سختى جهت عذاب قومى -
وَ النَّاشِراتِ
و سوگند به فرشتگان كه نشركنندگانند شرائع و كتب يعنى ظاهر كنند
نَشْراً
ظاهركردنى يا آيتهاى قرآن كه آثار هدايت منتشر سازند براى خواص و عوام يا بادهاى نرم جهنده جهت راحت جمعى
فَالْفارِقاتِ
پس سوگند به ملائكه كه جداكنندگانند مر حق و باطل را از يكديگر
فَرْقاً
جداكردنى يا آيات قرآن كه جدا گردانند خير را از شر يا رياح كه پراگنده سازند ابرها را
فَالْمُلْقِياتِ
پس به فرشتگان كه افگندگانند به پيغمبران
ذِكْراً
وحى را يا آيات كلام كه القاى ذكر حق كنند در ميان عالميان يا بادها كه سبب ذكر مىشوند چه مشاهده هبوب ايشان موجب ذكر حق است و استدلال بدان بر قدرت وى و القاى ذكر
عُذْراً
براى عذر محقان است
أَوْ نُذْراً
يا به جهت بيم كردن مبطلان و جواب قسم اين باشد كه
إِنَّما تُوعَدُونَ
جز اين نيست كه آنچه وعده داده شدهايد بدان از آمدن قيامت و متعلقات آن
لَواقِعٌ
هر آئينه بودنى است
فَإِذَا النُّجُومُ
پس آنگاه كه ستارگان
طُمِسَتْ
محو كرده شوند يعنى نور ايشان را ببرند
وَ إِذَا السَّماءُ
و آنگاه كه آسمان
فُرِجَتْ
شكافته گردد
وَ إِذَا الْجِبالُ
و آنگاه كه كوهها
نُسِفَتْ
پراگنده گردد از اماكن خود .