وَ قالُوا لا تَذَرُنَّ
و گفتند دست باز مداريد
آلِهَتَكُمْ
از عبادت خدايان خود
وَ لا تَذَرُنَّ
و مگذاريد
وَدًّا
بت ودّ را و آن صنمى بود بر صورت مردى ساخته
وَ لا سُواعاً
و نه سواع را و آن بت به صورت زنى بوده
وَ لا يَغُوثَ
و نه يغوث را و آن بتى به صورت شيرى بوده
وَ يَعُوقَ
و نه يعوق را و آن بتى به صورت اسپى بوده
وَ نَسْراً
و نه نسر را و آن بتى به صورت كركسى بوده و اشهر آنست كه آنها اسامى پنج مرد صالح بوده كه ميان آدم ع و نوح عليه السلام بودند و مردم بديشان اعتقادى تمام داشتند و بعد از مرگ ايشان به صورت ايشان از چوب و سنگ پيكرها ساختند و تعظيم آن مىنمودند و بمرور زمان به پرستش آن مشغول شدند و بعد از طوفان ابليس لعين آن بتان را بيرون آورد و عرب را به پرستش ايشان فرمود و قبيله بنى كلب ودّ را داشتند در دومة الجندل و سواع در قبيله هذيل بوده بر ساحل بحر و يغوث را مدحج و بنى غطيف و بنى مراد اختيار كردند و يعوق در ميان همدان افتاد و نسر معبود اهل حمير بود و آل ذى الكلاع بيت -
كافران از بت بىجان چه تمتع دارند * بارى آن بت بپرستيد كه جانى دارد
القصه نوح ع على نبينا و عليه السلام با حق سبحانه مناجات كرد كه خدايا اكابر قوم اصاغر را گفتند كه دست ازين بتان باز مداريد
وَ قَدْ أَضَلُّوا
و حال آنست كه گمراه كردند رؤساى قوم به اين بتان
كَثِيراً
بسيارى را از ضعفا و ادنى -
وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ
و ميفزاى بار خدايا مر ستمكاران را
إِلَّا ضَلالًا
مگر هلاكت و عذاب
مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ
از براى گناهان قوم نوح عليه السلام
أُغْرِقُوا
غرق شدند بطوفان
فَأُدْخِلُوا ناراً
پس درآورده شدند به آتشى يعنى در قبر و گفتهاند در آخرت
فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ
پس نيافتند براى خود از انها كه به خداى گرفته بودند
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز خداى
أَنْصاراً
ياران كه عذاب طوفان از ايشان بازدارد آوردهاند كه حق سبحانه حضرت نوح عليه السلام را خبر داد كه ديگر از قوم تو كسى ايمان نخواهد آورد و از ايشان فرزندى كه ايمان آرد هم متولد نخواهد شد پس نوح عليه السلام مناجات كرد
وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ
و گفت نوح عليه السلام اى آفريدگار من
لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ
مگذار بر روى زمين
مِنَ الْكافِرِينَ
از ناگرويدگان
دَيَّاراً
دوركننده يعنى كسى كه آيد و رود مراد هلاك عام است ، يعنى هيچ كافر را زنده مگذار
إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ
به درستى كه اگر تو بگذارى ايشان را
يُضِلُّوا عِبادَكَ
گمراه كنند بندگان ترا يعنى خواهند كه مؤمنان را اضلال نمايند و گمراه كنند
وَ لا يَلِدُوا
و نزايند
إِلَّا فاجِراً
مگر فجوركننده
كَفَّاراً
ناسپاسى يعنى چون بالغ شوند فاجر و كافر و غادر باشند .