وَ إِنِّي
و به درستى كه من
كُلَّما دَعَوْتُهُمْ
هرگاه كه بخواندم ايشان را بتوحيد و عبادت
لِتَغْفِرَ لَهُمْ
تا تو بيامرزى مر ايشان را بسبب قبول آن
جَعَلُوا
درآوردند
أَصابِعَهُمْ
انگشتهاى خود را
فِي آذانِهِمْ
در گوشهاى خود و رهگذر مسامع را از استماع دعوت بربستند
وَ اسْتَغْشَوْا
و بسر دركشيدند
ثِيابَهُمْ
جامهاى خود را تا مرا نهبينند
وَ أَصَرُّوا
و ايستادند بر كفر و معصيت
وَ اسْتَكْبَرُوا
و سركشى كردند از متابعت من
اسْتِكْباراً
سركشىكردنى بزرگ
ثُمَّ إِنِّي
پس به درستى كه من با وجود اصرار و استكبار
دَعَوْتُهُمْ
دعوت كردم ايشان را
جِهاراً
آشكارا در محافل ايشان
ثُمَّ إِنِّي
پس بتحقيق كه من
أَعْلَنْتُ لَهُمْ
آشكارا كردم مر بعضى از ايشان را يعنى به آشكارا آواز برداشتم و تكرار كردم دعوت را
وَ أَسْرَرْتُ لَهُمْ
و براز نيز گفتم مر بعضى ديگر را از ايشان
إِسْراراً
راز گفتنى يعنى بهر وجه كه توانستم طريق دعوت فرونگذاشتم و در مجالس و خلوات بسرّ و علانيه ايشان را به حق خواندم و چون قهارى تو باران از ايشان بازگرفت و زنان ايشان را عقيم ساخت و ايشان رجوع به من كردند
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا
پس گفتم آمرزش طلبيد
رَبَّكُمْ
از پروردگار خود يعنى توبه كنيد از كفر
إِنَّهُ كانَ
به درستى كه خدا هست
غَفَّاراً
آمرزندهء توبهكنندگان و چون شما توبه كنيد
يُرْسِلِ السَّماءَ
بفرستد ابر را
عَلَيْكُمْ
بر شما
مِدْراراً
بارنده پىدرپى
وَ يُمْدِدْكُمْ
و مدد دهد شما را
بِأَمْوالٍ
بمالها
وَ بَنِينَ
و پسران يعنى بسيار گرداند اموال و اولاد شما را
وَ يَجْعَلْ لَكُمْ
و بدهد مر شما را
جَنَّاتٍ
بوستانهائى مشتمل بر ميوهها
وَ يَجْعَلْ لَكُمْ
و بدهد و جارى گرداند براى شما
أَنْهاراً
جويهاى آب
ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ
چيست شما را كه اميد نداريد يعنى نمىشناسيد
لِلَّهِ
مر خداى را
وَقاراً
به عظمت و بزرگوارى مراد آن است كه اعتقاد نمىكنيد بزرگى او را تا بترسيد از نافرمانى او يا چيست كه از عظمت و قهارىّ او نمىترسيد
وَ قَدْ خَلَقَكُمْ
و حال آنكه بيافريده است شما را
أَطْواراً
گونهگونه مختلف در خلق يا از طور نطفه به علقه برده و از آنجا به مضغهء تا آخر و اين دليل است بر قدرت كامل و حكمت شامل .