وَ بَدا لَهُمْ
و ظاهر شود مر ايشان را در آخرت
سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا
پاداش بديها كه كردهاند در دنيا
وَ حاقَ بِهِمْ
و فرود آيد بديشان
ما كانُوا بِهِ
عذاب آنچه بودند كه بدان
يَسْتَهْزِؤُنَ
فسوس مىداشتند از عقوبات قيامت
وَ قِيلَ الْيَوْمَ
و گويند مر ايشان را كه امروز
نَنْساكُمْ
فرومىگذاريم شما را در آتش به نوعى كه فرومىگذارند و دست بازميدارند چيزى فراموش شده را
كَما نَسِيتُمْ
همچنانكه شما نيز دست بازداشتيد و فروگذاشتهايد به غفلت
لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا
ديدن اين روز شما را و ساختگى نكرديد براى وى
وَ مَأْواكُمُ النَّارُ
و جايگاه شما آتش است
وَ ما لَكُمْ
و نيست مر شما را
مِنْ ناصِرِينَ
از ياران و مددگاران كه خلاصى دهند شما را از آتش
ذلِكُمْ
اين فرود آمدن عذاب بشما
بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ
به سبب آنست كه شما فراگرفتيد
آياتِ اللَّهِ
آيتهاى كتاب خداى يا دلائل قدرت او را
هُزُواً
مهزوّ به يعنى فسوس مىكرديد بدان و تفكّر نمىكرديد در ان
وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
و فريفته كرد شما را زندگانى دنيا و بحيات فانى مغرور شديد و از حيات جاودانى غافل مانده بوديد
فَالْيَوْمَ
پس امروز
لا يُخْرَجُونَ
بيرون آورده نشوند
مِنْها
از آتش دوزخ
وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
و نهاند ايشان كه طلب خوشنودى كنند از ايشان يعنى ايشان را نگويند كه عذرخواهى كنيد تا از شما خوشنود شوند چه خوشنودى حق تعالى از ايشان بهغايت دور است
فَلِلَّهِ الْحَمْدُ
پس خداى راست همه ثنا و ستايشها
رَبِّ السَّماواتِ
آفريدگار آسمانها
وَ رَبِّ الْأَرْضِ
و خداوند زمين
رَبِّ الْعالَمِينَ
تربيتكننده عالميان
وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ
و مر او راست بزرگوارى و عظمت و فرمانگذارى و آثار آن ظاهر است
فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
در آسمانها و زمين
وَ هُوَ الْعَزِيزُ
و اوست غالب بر همه خلق
الْحَكِيمُ
دانا در همه كارها .