وَسِعْتَ
فرا رسيده
كُلَّ شَيْءٍ
به همه چيزها
رَحْمَةً وَ عِلْماً
از روى بخشش و دانش يعنى رحمت و علم تو به همه چيزها رسيده است
فَاغْفِرْ
پس بيامرز
لِلَّذِينَ تابُوا
مر آنان را كه توبه كردهاند و به تو بازگشته
وَ اتَّبَعُوا
و پيروى نمودهاند
سَبِيلَكَ
راه ترا كه دين اسلام است
وَ قِهِمْ
و نگاهدار ايشان را -
عَذابَ الْجَحِيمِ
از عذاب آتش دوزخ
رَبَّنا
اى پروردگار ما لطف كن
وَ أَدْخِلْهُمْ
و درآر تائبان را و پيروان دين را يا همه مؤمنان را
جَنَّاتِ عَدْنٍ
در بوستانهاى اقامت
الَّتِي
آن بوستانها كه بمحض فضل
وَعَدْتَهُمْ
وعده داده ايشان را
وَ مَنْ صَلَحَ
و هر كه عمل شايسته كرده
مِنْ آبائِهِمْ
از پدران ايشان
وَ أَزْواجِهِمْ
و زنان ايشان
وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
و فرزندان ايشان تا سرور ايشان در بهشت به ديدار اينان تمام گردد و فضل تو بر ايشان
إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ
به درستى كه تو غالبى و از هيچ مقدور عاجز نشوى
الْحَكِيمُ
دانائى و هر چه كنى از حكمتى خالى نبود
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ
و بازدار از ايشان بديها يعنى ايشان را از معاصى دورى ده
وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ
و هر كه بازدارى ازو بديها را
يَوْمَئِذٍ
امروز درين جهان
فَقَدْ رَحِمْتَهُ
پس به درستى كه تو بخشنده برو در آخرت
وَ ذلِكَ
و آن نگاه داشت تو
هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
آن فيروزى بزرگ است چه هر صاحب دولتى كه امروز در پناه عصمت الهى است فردا در سايه رحمت نامتناهى خواهد بود درين باب گفتهاند رباعى
امروز كسى را كه درآرى به پناه * فردا بمقام قربتش بخشى راه
و آن را كه رهش نداده بر درگاه * فردا چه كند گر نكند ناله و آه
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
به درستى كه آنان كه كافر شدند
يُنادَوْنَ
ندا كرده شوند به زبان فرشتگان يعنى بهوقتى كه كفار به دوزخ درآيند و با نفسهاى خود دشمنى آغاز كرده زبان عتاب و ملامت بگشايند كه چرا در زمان اختيار ايمان نياورديد ملائكه ايشان را ندا كنند و گويند
لَمَقْتُ اللَّهِ
هر آئينه دشمنى خدا مر شما را بر كفر
أَكْبَرُ
بزرگتر است
مِنْ مَقْتِكُمْ
از دشمنى شما
أَنْفُسَكُمْ
مر نفسهاى شما را و خدا شما را دشمن داشت
إِذْ تُدْعَوْنَ
چون خوانده شديد -
إِلَى الْإِيمانِ
بسوى گرويدن به خداى و رسول
فَتَكْفُرُونَ
پس شما كافر شديد و نگرويديد .