قالُوا رَبَّنا
گويند كافران اى آفريدگار ما
أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ
بميرانيدى ما را دو بار
وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
و زنده گردانيدى ما را دو بار اماتت اولى بوقت انقضاى اجل است در دنيا و احياى اوّل در قبر و اماتت ثانيه هم در قبر و احياى ثانيه در بعث و در تبيان گفته كه ذريت آدم ع را كه از ظهر او بيرون آورد و ميثاق از ايشان گرفت و بميرانيد اماتت نخستين آن است و بعضى گويند اماتت نخستين آن است كه او را در رحم كه نطفه بود زنده گردانيد پس در دنيا بميرانيد و در آخرت زنده گرداند و بر هر تقدير كافران به احيا و اماتت اقرار كنند و گويند
فَاعْتَرَفْنا
پس ما اعتراف كرديم
بِذُنُوبِنا
بگناهان ما كه انكار و تكذيب بعث بود -
فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ
پس آيا هست بسوى بيرون آمدن ما از دوزخ
مِنْ سَبِيلٍ
هيچ راهى يعنى طريقه كه به آن سلوك كنيم و از دوزخ برهيم و به بهشت برسيم مراد قبول ايمان و توبه است فرشتگان ايشان را نااميد ساخته گويند
ذلِكُمْ
آنچه شما درآيند از حكم ابد
بِأَنَّهُ
بسبب آن است كه در دنيا
إِذا دُعِيَ اللَّهُ
چون مىخواندند خداى را
وَحْدَهُ
يكتا و يگانه
كَفَرْتُمْ
كافر مىشدند بيگانگى او و مىگفتيد اجعل الآلهة الها واحدا
وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ
و چون شرك مىآوردند به دو يعنى شركاء بوى اضافت مىكردند
تُؤْمِنُوا
مىگرويديد شركاء
فَالْحُكْمُ لِلَّهِ
پس كارگزارى مر خداى راست
الْعَلِيِّ
خداى برتر از آنكه به دو شرك آرند
الْكَبِيرِ
بزرگوارتر از آنكه غيرى را با او مساوى سازند
هُوَ الَّذِي
اوست آن خداوندى كه بكمال قدرت
يُرِيكُمْ
مىنمايد شما را
آياتِهِ
نشانهاى را بر وحدت خود
وَ يُنَزِّلُ
و فرومىفرستد
لَكُمْ
براى شما
مِنَ السَّماءِ رِزْقاً
از آسمان اسباب روزى را چون باران يا ملائكه را بتدبير آنچه سبب رزق باشد
وَ ما يَتَذَكَّرُ
و پند گرفته نشود يعنى عبرت نگيرد بدين آيتها
إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
مگر كسى كه بازگردد به خداى يعنى از معصيت بازگشته روى به طاعت آورد
فَادْعُوا اللَّهَ
پس بپرستيد خداى را
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
در حالتى كه پاكسازندگان باشيد طاعت خود را از شرك و ريا براى او
وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
و اگرچه كارهاند كافران اخلاص شما را در توحيد او زيرا كه ايشان بنعمت ايمان كافراند و شما بر ان نعمت شاكريد پس ميان شما و ايشان منافرت است و اعمال و اقوال شما مرغوب و محبوب ايشان نيست چنانچه كردار و گفتار ايشان نيز نزد شما مكروه و مبغوض است .