آرى دروغ گو را حافظه نباشد ، خود به اين زور و شور تكذيب دعوى هبه فدك نموده و باز ادعا كرده كه ابوبكر تكذيب حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در دعوى هبه فدك ننموده ، بلكه تصديق نموده ، ليكن مسأله شرعيه فقهيه را بيان كرد كه : مجرد هبه موجب ملك نمىشود تا وقتى كه قبض متحقق نگردد .
و ظاهر است كه محض تسليم و تنزّل مجوز نسبت تصديق و بيان اين مسأله به ابى بكر نيست ، پس بى آنكه تصديق و بيان اين مسأله ثابت نشود تفوه به آن سمتى از جواز ندارد .
دوم : آنكه مبطل اين تهمت باطله روايات سابقه است كه دلالت صريحه دارد بر آنكه ابوبكر طلب شهود از حضرت فاطمه ( عليها السلام ) نموده ، چه اگر ابوبكر اين مسأله بيان مىكرد ، حاجت به طلب شهود چرا مىافتاد ؟ !
چنانچه خودش بى فاصله از اين كلام گفته :
و در اين صورت حاجت گواه و شاهد طلبيدن اصلا نبود ( 1 ) .
و چون طلب ابوبكر شهود را ثابت شد ، بطلان تهمتى گران كه بر ابوبكر بافته ، مثل صبح روشن ظاهر گرديد .
و اختراع اين تهمت شنيعه از متفردات مخاطب است ، و كابلى هم - به آن جسارت و بى باكى ! - ذكر آن ننموده ، بلكه بر خلاف آن ، به طلب زن ديگر تا
هامش
1 . اول همين طعن به نقل از تحفه اثنا عشريه : 278 گذشت .