اين فصاحت و بلاغت ابوبكر ملاحظه بايد كرد كه هرگاه از جواب سؤال يهود عاجز آمد ، در مقام اعتذار براى تخديع عوام و حفظ خود از فضيحت بر محض اظهار جهل خود اكتفا نكرده ، تقرب و اختصاص و كمال ملازمه خود با جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بيان كردن آغاز نهاده !
و ليكن اگر تأملى مىكرد مىيافت كه اين معنا موجب مزيد تفضيح او است ; زيرا كه با وصف اين همه ملازمه و حضور و اختصاص ، اين جهل و عجز و نادانى نهايت شنيع و فظيع است .
و از اين روايت افضليت جناب امير ( عليه السلام ) هم به غايت وضوح ظاهر است .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحه 393
پدیدآورندگان: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص۳۹۳