دوم : آنكه در صورتى كه حضرت زهرا ( عليها السلام ) [ را ] ( 1 ) اين زمين به طريق تمليك مىداد ، و ملك وارث در حقيقت ملك مورّث ( 2 ) است ; زيرا كه خلافت نيابت او است ، پس اعاده اين زمين - كه صدقه رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم بود - به حكم : ( ما تركناه صدقة ) در خاندان رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم لازم مىآمد ، حال آنكه از جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم شنيده ‹ 282 › بود ، كه :
« العائد في الصدقة كالكلب يعود في قيئه ( 3 ) » .
اين حركت عظيم از ابوبكر هرگز ممكن نبود كه صدور يابد .
و همراه اين دو وجه دينى ، وجهى ديگر هم بود دنيوى كه :
در اين صورت حضرت عباس و ازواج مطهرات نيز دهانِ طلب وا كرده براى خود همين قسم زمينها و ديهات مىخواستند ، و كار بر ابوبكر تنگ مىكردند ، و اگر اين ( 4 ) مصالح را رعايت مىكرد و اين را مقدم مىساخت ، حضرت زهرا ( عليها السلام ) آزرده مىشد ، ناچار به حكم حديث نبوى كه : ( المؤمن اذا ابتلي
هامش
1 . زياده از مصدر .
2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( موروث ) آمده است .
3 . صحيح بخارى 3 / 143 ، صحيح مسلم 5 / 63 .
4 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( را ) آمده است .